Στις γιορτές το τραπεζάκι έχει μόνιμα ένα μπολ με σοκολατάκια ή κουραμπιέδες με ζάχαρη άχνη. Στο ψυγείο υπάρχει γλυκό και τα σοκολατάκια σε σχήμα Άγιου Βασίλη εξαφανίζονται πριν πεις "ένα γλυκό μόνο σήμερα"!
Η απορία που δημιουργείται στους γονείς είναι εύλογη: Η υπερβολική ζάχαρη κάνει τα παιδιά υπερκινητικά ή μήπως τα παιδιά βαριούνται και καταφεύγουν στα... γλυκά;
Τι λένε οι ειδικοί; Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας The Guardian, δεν υπάρχει ισχυρή επιστημονική απόδειξη ότι η ζάχαρη προκαλεί υπερκινητικότητα, αλλά θα μας έκανε καλό - σε όλους- να περιορίσουμε τα γλυκά!
Σύμφωνα με την Amanda Avery, αναπληρώτρια καθηγήτρια διατροφής και διαιτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, δεν υπάρχει ακόμα κάποια επιστημονική απόδειξη ότι η ζάχαρη δημιουργεί υπερένταση ή πώς αν ένα παιδί φάει πολλά γλυκά...θα αρχίσει να "σκαρφαλώνει στους τοίχους"!
Όπως εξηγεί, υπάρχουν θεωρίες που συνδέουν τη ζάχαρη με αλλαγές στη συμπεριφορά. Η μία βασίζεται στον τρόπο με τον οποίο η ζάχαρη ενεργοποιεί το σύστημα ανταμοιβής του σώματος, προκαλώντας μια έκρηξη ντοπαμίνης - του "νευροδιαβιβαστή της ευχαρίστησης". "Η αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης μπορεί να συνδεθεί με αλλαγές στη συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν περιόδους υπερκινητικότητας", λέει η Avery.
Μια άλλη θεωρία εστιάζει στο γεγονός ότι η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει απότομη αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και στη συνέχεια γρήγορη πτώση, κάτι που είναι γνωστό ως αντιδραστική υπογλυκαιμία. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στη συμπεριφορά, ορισμένες από τις οποίες θα μπορούσαν να εκληφθούν ως υπερκινητικότητα.
Η υπερκινητικότητα είναι υποκειμενική: Αυτό που ένας γονιός μπορεί να χαρακτηρίσει ως υπερκινητικότητα, ένας άλλος μπορεί απλώς να το δει ως ενεργητικότητα.
Υπάρχουν ωστόσο λίγα στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτές τις θεωρίες. Ένας βασικός λόγος είναι ότι η υπερκινητικότητα —εκτός του κλινικού της πλαισίου ως σύμπτωμα της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)— είναι υποκειμενική: "Αυτό που ένας γονιός μπορεί να αποκαλέσει υπερκινητικό, ένας άλλος μπορεί απλώς να το θεωρήσει ενεργητικό".
Η έρευνα μέχρι στιγμής έχει εντοπίσει μόνο περιορισμένες συνδέσεις μεταξύ της κατανάλωσης ζάχαρης και της υπερκινητικής συμπεριφοράς, κυρίως σε παιδιά που έχουν ήδη διαγνωστεί με ΔΕΠΥ. Οι ισχυρότερες συσχετίσεις εμφανίζονται με ζαχαρούχα ποτά που περιέχουν επτά ή οκτώ κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη σε μία μόνο μερίδα, και τα οποία περιέχουν επίσης πρόσθετα και καφεΐνη, γεγονός που καθιστά δύσκολο να απομονωθεί η ζάχαρη ως αποκλειστικός ένοχος. Ορισμένες μελέτες σε ζώα —αλλά όχι σε ανθρώπους— έχουν δείξει ότι όσα τρέφονταν με δίαιτα υψηλή σε ζάχαρη σε πρώιμο στάδιο της ζωής τους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν υπερκινητικότητα αργότερα.
Μας κάνει η ζάχαρη υπερκινητικούς; Μέχρι στιγμής, δεν έχει αποδειχθεί. Παρ’ όλα αυτά, όπως λέει η Avery, οι περισσότεροι από εμάς καταναλώνουμε περισσότερη ζάχαρη απ’ όση είναι υγιεινή και θα πρέπει να προσπαθήσουμε να τη μειώσουμε!
