Ο χρόνος είναι χρήμα, αλλά και πολύτιμος για όσους αγαπάμε. Όταν γίνεσαι γονιός ο χρόνος γίνεται ο χειρότερος εχθρός σου καθώς μπροστά στην πρόκληση να τα μεγαλώσεις σωστά και να τους χαρίσεις όσα περισσότερα εφόδια μπορείς, συχνά δεν σου μένει χρόνος να τους αφιερώσεις. Και είμαι σίγουρη οτι αν τα ρωτούσαμε εμείς οι μεγάλοι, τα παιδιά θα επέλεγαν τον χρόνο και όχι ακόμα ένα υλικό αγαθό που δεν το χρειάζονται, όπως και στην προκειμένη viral ιστορία.
Η ζωή ωστόσο βρίσκει πάντα τον τρόπο να μας στέλνει υπενθυμίσεις για να επιβραδύνουμε και να αξιοποιούμε πραγματικά τον χρόνο που έχουμε.
Ένας πατέρας στο Reddit, ξεκίνησε πρόσφατα μια συζήτηση σχετικά με την ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και τον χρόνο που αφιερώνει στα παιδιά του. "Δουλεύω πολύ και δεν βλέπω τα 3 παιδιά μου πολύ κατά τη διάρκεια της εβδομάδας", ξεκινά η ανάρτησή του. "Συνήθως τα πηγαίνω σε απίθανες περιπέτειες τα Σαββατοκύριακα για να το αναπληρώσω".
Και συνέχισε γράφοντας ότι ο γιος του, ο οποίος είναι 7 ετών, ζήτησε να κάνει περισσότερες δουλειές στο σπίτι ώστε να κερδίζει περισσότερα χρήματα. Η πρώτη σκέψη του πατέρα ήταν ότι ήθελε κι άλλα Lego ή κάτι παρόμοιο, όπως έγραψε στο chat. Αλλά ο γιος του εξήγησε ότι ήθελε να δώσει στον πατέρα του όλα τα χρήματα που κερδίζει, ώστε εκείνος να μην χρειάζεται να δουλεύει πια. Ο πατέρας λέει ότι η αρχική του αντίδραση σε αυτή την "αφοπλιστική" προσφορά συνοδεύτηκε από αισθήματα ενοχής, γράφοντας: "Με κάνει επίσης να νιώθω κακός πατέρας, επειδή αυτός και οι αδερφές του δεν περνούν αρκετό χρόνο μαζί μου". Επίσης, αναφέρει: "Δυσκολεύομαι να του εξηγήσω ότι όλα τα χρήματα που παίρνει από τις δουλειές προέρχονται από αυτά που βγάζω εγώ στη δουλειά, οπότε όσο σκληρά κι αν δουλέψει, απλώς θα με επανέφερε στο σημείο που βρισκόμουν πριν".
Κι άλλοι γονείς έσπευσαν να του προσφέρουν συμβουλές. Η ανάρτηση στο Reddit, η οποία έχει συγκεντρώσει πάνω από 1,3 χιλιάδες upvotes και 62 σχόλια μέχρι στιγμής, αντιμετωπίστηκε με αλληλεγγύη και συμπόνοια από άλλους γονείς που έχουν βρεθεί στη θέση τόσο του πατέρα όσο και του γιου. "Φίλε πατέρα. Θα προτιμούσα να ζω ίσα-ίσα και να περνάω άπειρο χρόνο με τα νήπιά μου, παρά να δουλεύω 60+ ώρες την εβδομάδα και να μην τα βλέπω ποτέ", γράφει ένας χρήστης σε σχόλιο που έλαβε πάνω από 640 upvotes. Και καταλήγει: "Δούλεψε λίγο λιγότερο, γύρνα σπίτι νωρίς δυο μέρες την εβδομάδα. Χρησιμοποίησε τις άδειές σου. Θα μετανιώσεις που έχασες την παιδική τους ηλικία".
Διαβάστε Επίσης
"Είναι συγκινητικό. Αλλά δεν χρειάζεται να ξέρει ότι τα χρήματα προέρχονται από εσένα. Άφησέ τον να καταβάλει τον κόπο της εργασίας για να κερδίσει κάτι πίσω", προτείνει κάποιος άλλος.
Ένας άλλος αναφέρει στο σχόλιό του: "Η ποιότητα του χρόνου είναι πιο σημαντική για μένα από την ποσότητα. Αυτό είναι που θυμάσαι περισσότερο. Ο πατέρας μου δούλευε πολύ, αλλά ξέρω ότι οι εκδρομές μας ήταν αυτό που θυμάμαι πιο έντονα, και ως ενήλικας πλέον, ξέρω ότι γίνονταν επειδή εκείνος δούλευε σκληρά".
Ανάμεσα στα σχόλια ήταν κι ένα από τα πιο τρυφερά και συγκινητικά που προέτρεπαν τον πατέρα να μείνει μια μέρα στο σπίτι με τα παιδιά. "Πάρε μια μέρα άδεια και πες του ότι δούλεψε αρκετά ώστε να μπορέσεις να καθίσεις σπίτι εκείνη τη μέρα. Δεν θα είναι πάντα έτσι, αλλά άφησε αυτή την εμπειρία να γίνει μια καλή ανάμνηση για εκείνον".
Υπάρχει ένα ρητό ιδανικό για τους γονείς που δουλεύουν πολύ προκειμένου να ζήσουν τα παιδιλα τους και χάνουν πολύτιμες στιγμές της παιδικής τους ηλικίας. "Οι μέρες είναι μεγάλες, αλλά τα χρόνια είναι σύντομα". Αυτό είναι απόλυτα αληθινό αλλά δυστυχώς το συνειδητοποιούμε μόνο εκ των υστέρων.
Η ιεράρχηση των ωρών, ώστε να καλυφθούν τόσο οι οικονομικές όσο και οι συναισθηματικές ανάγκες, αλλά και τι εχει πραγματική σημασία είναι δύσκολη. Θα κάναμε τα πάντα για τα παιδιά μας. Όμως έχουμε περιορισμένο χρόνο και εκείνος τρέχει χωρίς να μπορούμε να τον σταματήσουμε.
Καλό είναι να υπάρχει ισορροπία και προτεραιότητες, δημιουργώντας ταυτόχρονα κάποιες δικλίδες αναθεώρησης στην πορεία. Αυτό σημαίνει να αντιδρούμε πραγματικά σε ευκαιρίες όπως αυτή που βρέθηκε ο πατέρας στο Reddit και, όταν είναι απαραίτητο, να αποκλίνουμε έστω και λίγο από την τρέχουσα πορεία μας για να ανακαλύψουμε μια νέα.
Αυτό δεν σημαίνει να παραιτηθείς από τη δουλειά, αλλά ίσως να σταματήσεις να της αφιερώνεις τόσο χρόνο, με τηλέφωνα και ψυχικό βάρος, ή να αναθεωρήσεις κάπως τις προτεραιότητες, ώστε τα παιδιά να μην νιώθουν την ανάγκη να αγοράσουν τα ίδια τον χρόνο μας. Ίσως δεν γίνεται να αλλάξουμε την ποσότητα του χρόνου που διαθέτουμε, αλλά ίσως μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα τον διαμορφώσουμε. Αυτό είναι ίσως στην τελική, αυτό που θα θυμούνται περισσότερο από εμάς τα παιδιά για πάντα.
Διαβάστε Επίσης
