Η έκφραση των συναισθημάτων μας είναι μια πρόκληση σε όλες τις ηλικίες. Το να αναγνωρίσει κανείς τους λόγους για τους οποίους αντιδρά με έναν συγκεκριμένο τρόπο σε μια κατάσταση μπορεί να είναι περίπλοκο, δύσκολο, ακόμη και ψυχολογικά βαρύ. Πόσο μάλλον όταν είσαι μικρός!
Τα παιδιά βιώνουν πολλές πρωτόγνωρες εμπειρίες, όπως η πρώτη μέρα στο σχολείο, ένας κακός βαθμός ή μια καινούργια φιλία, που μπορούν να δημιουργήσουν συναισθήματα που δεν έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν ξανά. Αυτό τους βάζει σε μια ευάλωτη και άβολη θέση που τους προωθεί να εσωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους και να μην τα μοιράζονται με εμάς.
Σε στιγμές σαν κι αυτές είναι που βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι να μπαίνουμε στη θέση του άλλου. Δηλαδή, δεν χρειάζεται να κολλάμε στο γιατί δεν μας μίλησε και απλά προσπαθούμε να το λύσουμε μαζί. Βλέπουμε την κάθε αντίδραση του παιδιού μας σαν κάτι μοναδικό, χωρίς να σκεφτόμαστε τι έγινε παλιά και να μας επηρεάζει. Με αυτό τον τρόπο, με κάθε νέα συζήτηση χτίζουμε νέα γερά θεμέλια εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα βοηθάμε το παιδί να μάθει καλύτερα τον εαυτό του και να καταλάβει τα συναισθήματά του.
Η δασκάλα Νάνσυ Μαντούκα μοιράστηκε ένα βιωματικό βίντεο στο οποίο έχει ηχογραφήσει μία συζήτηση που είχε κάνει με μαθητή της πάνω σε ένα βιβλίο με τίτλο "Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων” στην οποία τον κατευθύνει να αναγνωρίσει τα συναισθήματα του άγχους του.
@nansymantouka 👩🏫Ένα τελευταίο βίντεο από τη περυσινή σχολική χρονιά! 🌼 Στα πλαίσια των συναισθηματικών δεξιοτήτων αναγνωρίσαμε και συζητήσαμε το άγχος και με τι μπορεί να μοιάζει , έτσι ώστε να το εκφράσουμε με ευγένεια και να μην το μπερδεύουμε με τον θυμό ή τη λύπη ! #fy #teachersbelike #specialeducationteacher #specialteacher #teacher ♬ πρωτότυπος ήχος - nansymantouka
Ξεκινάει το βίντεο δείχνοντάς μια ζωγραφιά στην οποία ο μαθητής της είχε ζωγραφίσει το άγχος κάτω από έναν φακό. Αυτό είναι ένα τέλειο ξεκίνημα για μια κουβέντα ανάμεσα σε εσάς και τον κόσμο των παιδικών συναισθημάτων. Πολλές φορές, μας είναι δύσκολο να πούμε το πως νιώθουμε άλλα μπορεί να μπορούμε να το εκφράσουμε με κάποιον άλλο τρόπο όπως η ζωγραφική. Όπως προτείνει η εκπαιδευτικός, αφήνουμε το παιδί να δώσει σχήμα σε αυτό που δεν έχει, να κάνει το συναίσθημα... άνθρωπο! Μπορούμε να ρωτήσουμε, επίσης, για τα χρώματα που χρησιμοποιεί και για τις γραμμές που κάνει.
Στο βίντεο, η δασκάλα ζητάει από το παιδί να θυμηθεί στιγμές που ένιωσε άγχος. Αν το παιδί δεν μπορεί να θυμηθεί, όπως είδαμε στο βίντεο, τότε ξεκινάμε εμείς τη συζήτηση. Δίνουμε παραδείγματα από δικές μας εμπειρίες ώστε να αντιληφθούμε αν μπορεί να αναγνωρίσει τι είναι άγχος. Μπορούμε, επίσης, να εξηγήσουμε γιατί μπορεί να ένιωσε έτσι, χωρίς όμως να επιβάλλουμε την άποψή μας. Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι βοηθάμε το παιδί να καταλάβει τα συναισθήματά του, χωρίς να του λέμε όμως εμείς πώς νιώθει.
Η δασκάλα παροτρύνει τον μαθητή να συγκρίνει το άγχος με άλλα συναισθήματά του, όπως ο θυμός, η στεναχώρια και άλλα. Μέσω αυτής της συζήτησης, καταφέρνει να ξεχωρίσει τα συναισθήματα στο μυαλό του μαθητή, κάνοντας έτσι την αποδοχή τους πιο εύκολη και αποτελεσματική.
Η αποδοχή των συναισθημάτων είναι δύσκολη και για αυτό είναι σημαντικό να είμαστε δίπλα στο παιδί μας και να του προσφέρουμε την υποστήριξη που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει και να μάθει τα συναισθήματά του.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
