Η χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν φαίνεται πάντα άμεσα. Μπορεί να εκδηλώνεται ως τελειομανία, αποφυγή προσπάθειας ή έντονη αντίδραση σε λάθη.
Στον πυρήνα της όμως υπάρχει ένα κοινό στοιχείο: φόβος ότι η αξία μειώνεται όταν υπάρχει αποτυχία.
Το συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς
Ένα συχνό λάθος στο σπίτι είναι η υπερδιόρθωση. Όταν ο ενήλικας αναλαμβάνει δράση αντί για το παιδί, το μήνυμα που περνάει είναι έμμεσο αλλά σαφές: "δεν μπορείς μόνος σου”.
Η πιο λειτουργική προσέγγιση είναι η υποστηριζόμενη αυτονομία.
Ο γονιός μπορεί να πει στο παιδί:
"Δοκίμασέ το. Είμαι εδώ όσο το κάνεις."
Αυτό του δημιουργεί ασφάλεια χωρίς εξάρτηση.
Το δεύτερο κρίσιμο στοιχείο είναι η αναγνώριση μικρής προόδου. Το παιδί δεν χρειάζεται υπερβολική επιβράβευση, αλλά συγκεκριμένη ανατροφοδότηση:
"Σήμερα έμεινες στη δυσκολία λίγο περισσότερο. Αυτό είναι εξέλιξη."
Η αυτοεκτίμηση δεν χτίζεται σε μεγάλα γεγονότα, αλλά σε μικρές επαναλαμβανόμενες εμπειρίες επιτυχίας.
Η σημασία του υποστηρικτικού σπιτιού
Η σταθερότητα στο περιβάλλον είναι καθοριστική. Τα παιδιά δεν χρειάζονται τελειότητα. Χρειάζονται προβλεψιμότητα. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ψυχική ανθεκτικότητα χτίζεται σταδιακά, όχι θεωρητικά.
Επιστημονική επιμέλεια άρθρου: Kids Life Coach, Κατερίνα Παπαϊωάννου, Facebook, Instagram
