Αυτό το "κοίτα το άλλο παιδάκι πόσο ήσυχο είναι" ή το "διάβασε σαν τον Γιώργο μην είσαι τεμπέλης" πρέπει να σταματήσει, αν θέλουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.
Η σύγκριση χρησιμοποιείται συχνά ως εργαλείο κινητοποίησης από τους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς. Στην πράξη όμως, σπάνια λειτουργεί έτσι.
Όταν ένα παιδί συγκρίνεται με άλλο, δεν κινητοποιείται. Αρχίζει να αμφισβητεί την αξία του.
Τι δημιουργεί η "σύγκριση" στα παιδιά
Η σύγκριση μεταφέρει το κέντρο βάρους από την προσωπική εξέλιξη στον ανταγωνισμό. Και αυτό οδηγεί είτε σε άγχος είτε σε αποφυγή.
Η πιο αποτελεσματική εναλλακτική είναι η σύγκριση με τον εαυτό.
"Πού ήσουν πριν και πού βρίσκεσαι τώρα;"
Αυτό δημιουργεί εσωτερικό σημείο αναφοράς. Και αυτό το σημείο είναι που χτίζει σταθερή αυτοεκτίμηση.
Γιατί πρέπει να αποφεύγουμε τις ταμπέλες
Το δεύτερο κρίσιμο στοιχείο είναι η αποφυγή ταμπελών. Όροι όπως "ο καλός”, "ο δυνατός”, "ο έξυπνος” δεν περιγράφουν συμπεριφορά.
- Δημιουργούν ρόλους.
- Και οι ρόλοι αυτοί καταρρέουν εύκολα υπό πίεση.
Αντί για αυτό, χρειάζεται περιγραφή διαδικασίας: "Σε αυτή την προσπάθεια έδειξες επιμονή και αυτό έκανε διαφορά."
Στόχος δεν είναι να δημιουργηθεί ανταγωνισμός. Είναι να δημιουργηθεί εξέλιξη.
Επιστημονική επιμέλεια άρθρου: Kids Life Coach, Κατερίνα Παπαϊωάννου, Facebook, Instagram
