Πολλοί γονείς αναρωτιούνται γιατί τα παιδιά τους δυσκολεύονται να αποκτήσουν μια υγιή σχέση με το φαγητό ή γιατί αναπτύσσουν ανασφάλειες για το σώμα τους από πολύ μικρή ηλικία. Η απάντηση συχνά δεν βρίσκεται στις συμβουλές ή στις εντολές που τους δίνουμε, αλλά στις δικές μας καθημερινές συνήθειες.
Όπως επισημαίνει η Μαρία Τσιάκα, Ψυχολόγος, Οικογενειακή-Συστημική Θεραπεύτρια και Ιδρύτρια & Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, οι γονείς αποτελούμε τα πρωταρχικά μοντέλα και πρότυπα συμπεριφοράς για τα παιδιά μας.
Διαβάστε Επίσης
Τα παιδιά παρατηρούν τα πάντα και απορροφούν σαν "σφουγγάρια" τις δικές μας αντιλήψεις. Για να κατανοήσουμε τι μηνύματα μεταδίδουμε, αξίζει να κάνουμε στον εαυτό μας τρεις βασικές ερωτήσεις:
1. Πώς τρώμε εμείς;
Τρώμε με άγχος, βιασύνη ή ενοχές; Παραλείπουμε γεύματα ή κάνουμε αυστηρές δίαιτες; Ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε εμείς οι ίδιοι με το πιάτο μας δίνει το πρώτο και πιο ισχυρό παράδειγμα στο παιδί για το τι σημαίνει "τρέφομαι".
2. Πώς μιλάμε για το σώμα μας;
Όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, κάνουμε αρνητικά σχόλια για το βάρος μας; Κριτικάρουμε τα σώματα των άλλων; Τα παιδιά που ακούν τους γονείς τους να επικρίνουν το σώμα τους, μαθαίνουν να αξιολογούν και το δικό τους σώμα με τα ίδια αυστηρά και επικριτικά κριτήρια.
3. Πώς μιλάμε για "καλά" και "κακά" τρόφιμα;
Διαχωρίζουμε τις τροφές σε "επιτρεπόμενες" και "απαγορευμένες"; Η δαιμονοποίηση ορισμένων τροφών καλλιεργεί αισθήματα ενοχής στα παιδιά όταν τις καταναλώνουν, εμποδίζοντάς τα να αναπτύξουν μια ισορροπημένη και ελεύθερη σχέση με τη διατροφή.
Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν με αυτοπεποίθηση και μια υγιή σχέση με το φαγητό και το σώμα τους, πρέπει πρώτα να παρατηρήσουμε τη δική μας συμπεριφορά. Η αλλαγή ξεκινά από το δικό μας παράδειγμα.
Διάβασε όλο το αφιέρωμα του TheMamagers.gr για τη παιδική διατροφή σε συνεργασία με τη Δρ.Μαρία Τσιάκα
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
