Η μητρότητα δεν ακολουθεί πάντα την ίδια διαδρομή για όλες τις γυναίκες. Για κάποιες, ξεκινά μέσα σε έναν κόσμο αγωνίας, αναμονής και σιωπηλής δύναμης, όπως αυτός της Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ). Εκεί όπου η ελπίδα και ο φόβος συνυπάρχουν, και κάθε μικρή ανάσα ενός πρόωρου μωρού γίνεται νίκη.
Η Ελένη Δευτεραίου, δημιουργός της σελίδας Prematurity Stories, γνωρίζει από κοντά αυτή την πραγματικότητα. Μέσα από τη δική της προσωπική διαδρομή, που περιλαμβάνει τόσο τη χαρά όσο και την απώλεια, επέλεξε να μετατρέψει τον πόνο σε προσφορά και ευαισθητοποίηση. Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας στις 10 Μαίου 2026, μιλά στο TheMamagers.gr για το παραμύθι της "Η Μοβ Τουλίπα της Σταλίτσας" (Εκδόσεις Έναστρον), ένα βιβλίο που γεννήθηκε από μια βαθιά ανάγκη να δοθεί φωνή σε όλα τα πρόωρα μωρά και τις οικογένειές τους.
Η Μοβ Τουλίπα της Σταλίτσας
"Η Μοβ Τουλίπα της Σταλίτσας" δεν είναι απλώς ένα παιδικό παραμύθι, αλλά μια τρυφερή ιστορία που αγγίζει το δύσκολο ξεκίνημα της ζωής μέσα από συμβολισμούς, αγάπη και ελπίδα. Μέσα από τη νεράιδα Σταλίτσα, το βιβλίο φωτίζει την εμπειρία της προωρότητας και δίνει χώρο σε γονείς και παιδιά να κατανοήσουν ένα διαφορετικό ξεκίνημα ζωής.
Η ιστορία λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια, βοηθώντας τους γονείς να μιλήσουν στα παιδιά τους για τη ΜΕΝΝ, τις δυσκολίες αλλά και τη δύναμη που κρύβεται σε κάθε μικρή ζωή. Παράλληλα, αναδεικνύει πως η μητρική αγάπη και η εσωτερική δύναμη δεν μετριούνται με μεγέθη, αλλά με αντοχή, πίστη και θέληση για ζωή.
Με ευαισθησία και απλότητα, το βιβλίο απευθύνεται σε κάθε παιδί, ανεξάρτητα από το αν έχει βιώσει την εμπειρία της προωρότητας, προσφέροντας ένα εργαλείο κατανόησης, ενσυναίσθησης και αποδοχής.
Ένα βιβλίο που δίνει φωνή στα πρόωρα μωρά και τους γονείς τους
Πώς καταφέρατε να μετατρέψετε μια τόσο βαθιά προσωπική απώλεια σε ένα παραμύθι που δίνει ελπίδα και δύναμη σε άλλες οικογένειες;
Την περίοδο που η κόρη μου νοσηλευόταν στη Μονάδα σκέφτηκα πως θα ήθελα να γράψω μια ιστορία για εκείνη. Η απώλειά της δεν με σταμάτησε. Το παραμύθι γράφτηκε λίγους μόλις μήνες μετά, για τη Στέλλα, την Αναστασία, για κάθε πρόωρο μωρό. Δεν θεωρώ πως είμαι συγγραφέας, ούτε φανταζόμουν ποτέ πως θα γίνω. Προέκυψε. Η ανάγκη μου να εκφράσω όσα έζησα, είδα και ένιωσα μέσα και έξω από τη ΜΕΝΝ, μου ενέπνευσε την ιστορία της Μοβ Τουλίπας. Ήταν για μένα μια ανάγκη επιβίωσης και ένας τρόπος να τιμήσω τη διαδρομή της κόρης μου, της δικής μου μαχήτριας. Γιατί μαχητές δεν είναι μόνο τα πρόωρα μωρά που βγήκαν νικητές. Μαχητές είναι και αυτά τα προωράκια που αν και πάλεψαν γενναία, πολλές φορές χωρίς συμμάχους, το ταξίδι τους τελείωσε πριν καν προλάβει να αρχίσει. Είναι οι ήρωες που ήρθαν για λίγο, αλλά κατάφεραν να μας αλλάξουν για πάντα. Ακόμη και μια σύντομη ή δύσκολη διαδρομή, όπως είναι αυτή της απώλειας, μπορεί να οδηγήσει στο φως, στην ελπίδα.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να πάρουν οι γονείς – αλλά και τα παιδιά – διαβάζοντας τη "Μοβ Τουλίπα της Σταλίτσας";
Το παραμύθι να διευκρινίσω πως μπορεί να το διαβάσει κάθε παιδί, είτε έχει βιώσει την εμπειρία της προωρότητας, είτε όχι. Μέσα από την ιστορία της Σταλίτσας μαθαίνουμε πως η εσωτερική μας δύναμη είναι που μας ωθεί να διαχειριστούμε κάθε εμπόδιο, κάθε δυσκολία, ανεξάρτητα από το σωματικό μας εκτόπισμα. Η δύναμη δεν μετριέται με το μέγεθος ή τα γραμμάρια, αλλά με τη θέληση για ζωή. Για τους γονείς είναι σημαντικό να αποδεχτούν αυτό το διαφορετικό ξεκίνημα. Να απελευθερωθούν από τύψεις, που ενδεχομένως νιώθουν, για όσα νομίζουν πως δεν έγιναν σωστά και να αντλήσουν κουράγιο από το ίδιο τους το παιδί, που από την πρώτη του ανάσα αποδεικνύει τι σημαίνει να είσαι μαχητής.
Πόσο σημαντικό θεωρείτε ότι είναι να μιλάμε στα παιδιά για δύσκολα θέματα, όπως η προωρότητα ή η απώλεια, μέσα από ιστορίες και συμβολισμούς;
Η χρήση ιστοριών για την προσέγγιση δύσκολων θεμάτων δεν είναι απλώς βοηθητική, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι μόνο έτσι θα μπορούσα να μιλήσω στο παιδί μου για την προωρότητα ή την απώλεια, γιατί κλήθηκα να το κάνω και αυτό σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία. Μια σύντομη ιστορία για έναν ήρωα, τη νεράιδα Σταλίτσα στο δικό μου παραμύθι, εξηγεί με απλό και κατανοητό τρόπο, πολύπλοκες έννοιες, όπως είναι η θερμοκοιτίδα για παράδειγμα. Το παιδικό βιβλίο έχει τη μαγική ικανότητα να αγγίζει ένα σύνθετο θέμα χρησιμοποιώντας αλληγορίες, συμβολισμούς, μια τρυφερή εικονογράφηση και να το επεξηγεί με έναν ασφαλή τρόπο μέσω της αφήγησης. Το παιδί ταυτίζεται με τους ήρωες που ξεπερνούν τις προκλήσεις, επεξεργάζεται τα συναισθήματα και αναπτύσσει ενσυναίσθηση.
Με ποιον τρόπο το βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως "εργαλείο" για γονείς που θέλουν να εξηγήσουν ένα διαφορετικό ξεκίνημα ζωής στο παιδί τους;
Τα παιδιά μπορούν να διαχειριστούν κάθε θέμα, όσο "δύσκολο" κι αν είναι, αρκεί να τους δοθούν τα κατάλληλα εργαλεία, ο χρόνος και ο χώρος να εκφραστούν και να ζητήσουν απαντήσεις σε όσα τα προβληματίζουν. Κι έχουν τόσες πολλές απορίες τα παιδιά που πραγματικά μπορούν να σε εκπλήξουν! Το βιβλίο λειτουργεί ως αφορμή λοιπόν για να ανοίξει μια τρυφερή συζήτηση στην οικογένεια. Μπορούν να δουν μαζί φωτογραφίες αν υπάρχουν και να επικοινωνήσουν οι γονείς όλα όσα ένιωθαν εκείνη την περίοδο, να μοιραστούν δηλαδή και οι ίδιοι τα δικά τους συναισθήματα. Μετατρέπεται έτσι η εμπειρία της ΜΕΝΝ από τραύμα, σε μια κοινή οικογενειακή αφήγηση, σε έναν δεσμό. Για τις οικογένειες που δεν έχουν βιώσει αντίστοιχη εμπειρία, είναι ένας τρόπος να ευαισθητοποιηθούν για ένα θέμα με κοινωνικές διαστάσεις που ξεπερνά το ατομικό επίπεδο. Γιατί όταν ένα στα δέκα μωρά γεννιέται πρόωρα, η προωρότητα μας αφορά όλους.
Πώς έχει ανταποκριθεί μέχρι στιγμής το κοινό – και ιδιαίτερα οι γονείς πρόωρων βρεφών – στο βιβλίο και στην πρωτοβουλία του Prematurity Stories;
Η ανταπόκριση είναι συγκλονιστική, πέρα από κάθε προσδοκία κι εγώ νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη και συγκίνηση. Το Prematurity Stories έχει εξελιχθεί σε μια κοινότητα όπου οι γονείς μπορούν να εκφραστούν λαμβάνοντας κατανόηση, συμπαράσταση και αγκαλιά. Μέσα από το μοίρασμα εμπειριών συνδεόμαστε με έναν τρόπο ξεχωριστό, νιώθουμε πως ανήκουμε σε μια ομάδα με κοινό βίωμα. Είναι λύτρωση το μοίρασμα. Λαμβάνω καθημερινά μηνύματα, κυρίως από μαμάδες, που μου λένε ότι επιτέλους κάποιος τους καταλαβαίνει. Η Μοβ Τούλιπα κερδίζει μια θέση στις παιδικές βιβλιοθήκες και κάθε φορά που μια οικογένεια μαθαίνει για τη Σταλίτσα, νιώθω ότι εκπληρώνεται ένας σημαντικός σκοπός: να μην νιώθει κανένας γονιός μόνος σε αυτή τη πρωτόγνωρη διαδρομή της προωρότητας.
Διαβάστε Επίσης
