Αυτό είναι ένα γράμμα από μια μητέρα προς τον νεότερο εαυτό της. Ένα γράμμα που γράφεται λίγο πριν τη γέννα με καισαρική, αλλά ανήκει σε όσα έρχονται μετά και κυρίως στις στιγμές που θα κρατά το μωρό της στην αγκαλιά της και θα ψάχνει, κάπου βαθιά, να τακτοποιήσει το μέσα της.
Είναι όμως και για κάθε γυναίκα που στάθηκε μπροστά στο άγνωστο.
Για κάθε γυναίκα που αμφέβαλε, που φοβήθηκε, που αναρωτήθηκε αν "έκανε αρκετά".
Εκεί, στο μεταίχμιο ανάμεσα στον φόβο και τη δύναμη, γεννιούνται σκέψεις που δεν λέγονται εύκολα φωναχτά - μόνο ψιθυρίζονται, γράφονται, και τελικά συνειδητοποιούνται. Εμένα μου πήρε καιρό…
Αγαπημένη μου,
Ξέρω ακριβώς πού βρίσκεσαι τώρα. Εκεί, λίγο πριν σε μεταφέρουν στο χειρουργείο, με την καρδιά σου να χτυπάει πιο δυνατά απο την καρδιά του μωρού σου. Αναρωτιέσαι, αγχώνεσαι, ψάχνεις να βρεις τι δεν πάει όπως το θες.
Θέλω να σου πω μερικά πράγματα που κανείς δε θα σου πει με τον τρόπο που έχεις ανάγκη να ακούσεις. Και όσο πιο πολύ θα προσπαθούν χρησιμοποιώντας τα λάθος λόγια, τόσο χειρότερα θα τα κάνουν.
Πρώτα απ’ όλα… δεν απέτυχες.
Η καισαρική δεν είναι "λιγότερο”. Δεν είναι το "δεν τα κατάφερα”. Είναι ο τρόπος που το σώμα σου —και η δεδομένη στιγμή και συγκυρία— διάλεξαν για να φέρεις το μωρό σου στον κόσμο με ασφάλεια. Θα ήθελες να το είχες διαλέξει εσύ, αλλά αυτή τη συγκεκριμένη φορά δε γινόταν. Έγινε τις προηγούμενες φορές, και οι τοκετοί ήταν υπέροχοι, αλλά τώρα η συνθήκη είναι διαφορετική.
Θα φοβηθείς. Είναι φυσιολογικό.
Θα νιώσεις ότι χάνεις τον έλεγχο. Κι αυτό φυσιολογικό είναι.
Αλλά θέλω να θυμάσαι κάτι: ακόμα κι εκεί, πάνω στο χειρουργικό τραπέζι, η παρουσία σου είναι αρκετή για να γίνει το θαύμα.
Για τα επόμενα 6 χρόνια θα υπάρχουν δισεκατομμύρια στιγμές που θα αναρωτηθείς:
Μήπως μπορούσα και αλλιώς;
Μήπως έφταιξα κάπου;
Μήπως έπρεπε να αντέξω περισσότερο;
Μήπως δεν έκανα σωστές επιλογές;
Μήπως χρειαζόταν να αλλάξω στάση;
Μήπως να ήμουν πιο κινητική;
Μήπως να είχα προετοιμαστεί για αυτό το σενάριο;
Τι θα γινόταν αν..;
Όχι!
Θα στο πω καθαρά, για να μην το κουβαλάς και το σκέφτεσαι κι άλλα χρόνια: δε χρειάζεται να αποδείξεις οτι "θα μπορούσες".
Έκανες το καλύτερο που μπορούσες με όσα ήξερες, και ό,τι είχες εκείνη τη στιγμή. Διάβασες πολύ, προετοιμάστηκες σωστά, κι έτυχε μία επιπλοκή.
Και αυτό είναι αρκετό. Περισσότερο από αρκετό. Άφησε τώρα και την ψυχή σου να θεραπευτεί... η καισαρική σου δεν ήταν αναίτια.
Γι αυτό υπάρχουν οι καισαρικές, ευτυχώς, για τις επιπλοκές.
Το σώμα σου θα πονέσει και θα το φροντίσεις.
Η ψυχή σου θα είναι ευάλωτη και θα την αγκαλιάσεις. Γι αυτό σου γράφω αυτό το γράμμα.
Δεν το ξέρεις ακόμα, αλλά σε 6 χρόνια θα φτάσεις σε ένα σημείο που θα μπορείς να κρατάς άλλες γυναίκες από το χέρι και να τους λες:
"Σε καταλαβαίνω". Και θα το εννοείς.
Σε περιμένω από την άλλη πλευρά.
Με αγάπη,
Εσύ
Αναρωτήσου:
Όταν μια αναγκαία καισαρική αφήνει ήδη το αποτύπωμά της στο σώμα και την ψυχή, τι αφήνει μια που δεν χρειαζόταν ποτέ;
Ενημερώσου:
Ο Απρίλιος είναι μήνας ενημέρωσης για τις αναίτιες καισαρικές— και στην Ελλάδα το θέμα δεν είναι απλώς ιατρικό, αλλά και ψυχολογικό, κοινωνικό, οικονομικό.
Η ενημέρωση ξεκινά από μια δύσκολη αλήθεια: δεν είναι όλες οι καισαρικές αναγκαίες.
Τα ποσοστά καισαρικών στη χώρα ξεπερνούν το 60% των γεννήσεων, ενώ στην επαρχία κάποιες φορές αγγίζουν το 80% - τοποθετώντας την Ελλάδα σταθερά στις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη εδώ και χρόνια. Την ίδια στιγμή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι ποσοστά δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερα από 15% .
Με αυτά τα ποσοστά, η Ελλάδα δεν δείχνει περισσότερη ασφάλεια — αλλά σύστημα που έχει συνηθίσει το χειρουργείο. Και το ερώτημα δεν είναι αν χρειάζονται… αλλά πόσες από αυτές πραγματικά χρειάζονται.
Η καισαρική τομή είναι μια σωτήρια ιατρική πράξη όταν υπάρχει σαφής ένδειξη — όχι όμως μια πρακτική που θα πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς λόγο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου αποτελεί τη μόνη ασφαλή επιλογή: μερικές από τις οποίες είναι ο επιπωματικός πλακούντας, η αποκόλληση, η σοβαρή εμβρυϊκή δυσχέρεια, η ρήξη, η πρόπτωση ομφαλίου, η εγκάρσια θέση εμβρύου και η σοβαρή προεκλαμψία.
Καμία γυναίκα δεν πρέπει να απολογείται για μια καισαρική που έσωσε τη ζωή της ή του παιδιού της. Αλλά μια κοινωνία οφείλει να απολογηθεί για όσες δεν χρειαζόταν να γίνουν.
Ιωάννα Φεβράνογλου (Μελένια)
Μαία | Φυσικοθεραπεύτρια | Σύμβουλος θηλασμού | Ειδική πυελικού εδάφους | Σχολική νοσηλεύτρια | Εκπαιδεύτρια ενηλίκων
H Ιωάννα-Μελένια είναι Μαία, Σύμβουλος Θηλασμού, Πυελική Φυσικοθεραπεύτρια και Σχολική Νοσηλεύτρια, με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης απο την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα βρίσκεται στο χώρο της εκπαίδευσης απο το 2012 ως Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Αξιολογήτρια στον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων & Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Είναι βραβευμένη Mom & Lifestyle Influencer και αγαπά να εκφράζεται & να μοιράζεται τις καθημερινές στιγμές της ως μαμά τριών παιδιών στα social media που διατηρεί τα τελευταία χρόνια. Ακολουθώντας το παιδικό της όνειρο, παραμένει νεράιδα σε παιδικές εκδηλώσεις, Clown Doctor και ξυλοπόδαρη . Όσα την ενθουσιάζουν στη ζωή, δεν θέλει να τα αφήνει ποτέ. Έχει δίψα για μάθηση και παροχή βοήθειας & ενημέρωσης στους συνανθρώπους που την ψάχνουν.
Βρείτε την στο Instagram, στο TikTok ή στο Facebook
Διαβάστε Επίσης
