Η ανατροφή ενός παιδιού είναι αναμφισβήτητα η πιο σημαντική, αλλά και η πιο απαιτητική αποστολή στη ζωή ενός ανθρώπου. Στον κατακλυσμό πληροφοριών, συμβουλών και κοινωνικών προσδοκιών που βιώνουν οι σύγχρονοι γονείς, είναι εύκολο να νιώσει κανείς ανεπαρκής ή χαμένος.
Δεν υπάρχει "τέλειος γονιός". Υπάρχει όμως ο συναισθηματικά διαθέσιμος γονιός που προσπαθεί καθημερινά να προσφέρει ασφάλεια, αποδοχή και καθοδήγηση.
5 Χρυσοί Κανόνες Ανατροφής:
1. Αποδεχτείτε το παιδί γι' αυτό που είναι (Όχι γι' αυτό που θέλετε να είναι): Κάθε παιδί γεννιέται με τη δική του μοναδική προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία. Αποφύγετε τις συγκρίσεις με αδέρφια ή άλλα παιδιά. Η άνευ όρων αποδοχή χτίζει τον πυρήνα της αυτοπεποίθησής του.
2. Γίνετε το μοντέλο συμπεριφοράς που θέλετε να δείτε: Τα παιδιά δεν ακούνε αυτά που λέμε, αλλά μιμούνται αυτά που κάνουμε. Αν θέλετε το παιδί σας να διαχειρίζεται τον θυμό του με ψυχραιμία, πρέπει πρώτοι εσείς να διαχειρίζεστε τη δική σας ένταση χωρίς φωνές.
3. Επενδύστε στη συναισθηματική επιβεβαίωση: Όταν το παιδί κλαίει ή θυμώνει, μην αμφισβητείτε τα συναισθήματά του ("Έλα, δεν έγινε και τίποτα"). Πείτε αντίθετα: "Βλέπω ότι στενοχωρήθηκες πολύ που χάλασες τον πύργο σου. Είναι λογικό να νιώθεις έτσι".
4. Βάλτε όρια με σταθερότητα και στοργή: Τα παιδιά χωρίς όρια νιώθουν ανασφάλεια. Τα όρια δεν είναι τιμωρία, αλλά ένα προστατευτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί νιώθει προστατευμένο.
5. Φροντίστε τον εαυτό σας: Δεν μπορείτε να χύσετε νερό από ένα άδειο ποτήρι. Ένας εξαντλημένος, πιεσμένος γονιός δυσκολεύεται να παραμείνει ψύχραιμος. Αφιερώστε χρόνο για τη δική σας ξεκούραση και ψυχική ισορροπία χωρίς ενοχές.
Όπως έχει πει ο διάσημος παιδίατρος και ψυχαναλυτής Donald Winnicott, τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς· χρειάζονται "αρκετά καλούς" (good-enough) γονείς που προσφέρουν αγάπη, συνέπεια και αυθεντική παρουσία.
Διαβάστε Επίσης
