Στο πλαίσιο των βίντεο με ειδικούς για το TheMamagers.gr η Δρ.Μαρία Τσιάκα,(BA Psychology, PhD Psychological Medicine , IOPN, Section of Eating Disorders, King’s College) ψυχολόγος, οικογενειακή-συστημική θεραπεύτρια, Ιδρύτρια και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, μιλά για τη σημασία του οικογενειακού τραπεζιού και για το πώς η κοινή ώρα του φαγητού με τα παιδιά μπορεί να λειτουργήσει ως πράξη φροντίδας, επικοινωνίας και σύνδεσης μέσα στην οικογένεια.
Το οικογενειακό τραπέζι είναι μια βαθιά κοινωνική διαδικασία
Η καθημερινότητα των οικογενειών έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια. Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, τα απαιτητικά ωράρια εργασίας και η συνεχής παρουσία των οθονών έχουν επηρεάσει ακόμη και τις πιο βασικές οικογενειακές στιγμές. Ανάμεσά τους, η συνάντηση της οικογένειας στο τραπέζι- μια πρακτική που παλαιότερα θεωρούταν αυτονόητη -τείνει όλο και συχνότερα να αντικαθίσταται από μοναχικά γεύματα μπροστά σε μια οθόνη.
Το οικογενειακό τραπέζι δεν ήταν μια στιγμή μόνο για να φάμε μαζί με τα παιδιά. Ωστόσο, Ήταν και είναι μια βαθιά κοινωνική διαδικασία, συνδεδεμένη με τη σχέση, την παρουσία και την επικοινωνία. Κι όταν το φαγητό χάνει τον συλλογικό του χαρακτήρα, χάνεται μαζί του και ένα πολύτιμο πεδίο επαφής μεταξύ γονέα και παιδιού.
Η Δρ. Μαρία Τσιάκα θέτει το ζήτημα με σαφήνεια: "Τρώει το παιδί σου μόνο του μπροστά στο τάμπλετ, δεν υπάρχει κανένας δίπλα. Είναι τραγικό για ένα παιδί να τρώει μόνο, αποκομμένο και σε απόλυτη σύνδεση με το YouTube ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο το οποίο του κάνει παρέα". Η εικόνα ενός παιδιού που συνδέεται με μια οθόνη αντί με έναν άνθρωπο, την ώρα του φαγητού, περιγράφει μια καθημερινότητα που συχνά περνά απαρατήρητη.
Αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες της σύγχρονης οικογένειας, σημειώνει: "Ένα παιδί είναι μικρό και τρώει μόνο, χωρίς να είναι πλαισιωμένο από κάποιον ενήλικα- αν μη τι άλλο καταλαβαίνω ότι οι οικογένειες δουλεύουν πάρα πολλές ώρες οι γονείς- όμως το βράδυ θα μπορούσε να μαζευτεί η οικογένεια γύρω από το τραπέζι και να υπάρχει αυτό το συμμετοχικό, γιατί η τροφή είναι κοινωνικοποίηση", τονίζει, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του κοινού γεύματος ως πράξη σύνδεσης και όχι απλής ρουτίνας.
Κλείνοντας, η Μαρία Τσιάκα δίνει έμφαση όχι στο τι υπάρχει στο πιάτο, αλλά στο πώς βιώνεται η διαδικασία: "Δώστε σημασία στη διαδικασία του τραπεζιού, στην αγάπη, στην επικοινωνία. Τότε όλα θα αλλάξουν". Μια υπενθύμιση ότι, για τα παιδιά, η παρουσία και η σχέση είναι εξίσου θρεπτικές με την ίδια την τροφή.
Δες το βίντεο της Δρ. Μαρίας Τσιάκα για την επιλεκτικότητα του παιδιού στη διατροφή.
