"Μαμά, θέλω να κοιμηθώ μαζί σου"... μετά τα 6 περίπου χρόνια τα παιδιά- ακόμα κι αν έχουν συνηθίσει να κοιμούνται μόνα τους- αρχίζουν να έχουν φοβίες ή εφιάλτες. Τι κάνουμε όταν μας ζητούν να κοιμηθούν μαζί τους;
Η ψυχολόγος Καλλιόπη Κρανιώτη εξηγεί στο TheMamagers.gr πώς οι γονείς μπορούν να στηρίξουν το παιδί χωρίς να διαταράξουν τη ρουτίνα ύπνου και την αυτονομία του.
Η αυτοπεποίθηση χτίζεται μέσα από την ασφάλεια
Τα παιδιά, όπως αναφέρει η ειδικός, ενισχύουν την αυτοπεποίθησή τους όταν συνηθίζουν να κοιμούνται μόνα τους. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται να αισθάνονται σταθερότητα και προστασία μέσα από έναν επαναλαμβανόμενο ρυθμό στην καθημερινότητά τους. Η αίσθηση ασφάλειας δεν δημιουργείται στιγμιαία, καλλιεργείται μέσα από μικρές, σταθερές πράξεις.
Όταν ο φόβος επιστρέφει
Ακόμη κι αν ένα παιδί έχει μάθει να κοιμάται μόνο του, μπορεί κάποια στιγμή να αναζητήσει ξανά το κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά. Ένα τρομακτικό όνειρο ή ο φόβος για το σκοτάδι μπορεί να το κάνει να νιώσει μόνο και ευάλωτο. Εκείνη τη στιγμή, ο ρόλος του γονιού είναι να καθησυχάσει, όχι μεταφέροντας το παιδί στο δικό του κρεβάτι, αλλά πηγαίνοντας ο ίδιος στο δωμάτιο του παιδιού.
Η δύναμη της καθησυχαστικής παρουσίας
"Είμαι εδώ για σένα. Το ξέρω τρόμαξες. Είσαι ασφαλής." Η καθησυχαστική αγκαλιά λειτουργεί σαν ένα πλέγμα προστασίας. Ο γονιός ενθαρρύνει το παιδί να μιλήσει για το όνειρο ή τον φόβο του, να εκφράσει αυτό που ένιωσε και παραμένει δίπλα του στο δικό του κρεβάτι μέχρι να αποκοιμηθεί ξανά.
Μικρές τελετουργίες που φέρνουν ηρεμία
Η ψυχολόγος Καλλιόπη Κρανιώτη τονίζει τη σημασία μιας ήρεμης βραδινής ρουτίνας. Προτείνει μικρές τελετουργίες που βοηθούν το παιδί να χαλαρώσει και να νιώσει ασφαλές:
- χαμηλός φωτισμός
- χαλαρωτική μουσική
- αγκαλιά, χάδι και φιλί
- διάβασμα μιας ιστορίας
Μέσα από αυτές τις σταθερές κινήσεις, το παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να ξεπερνά τον φόβο του χωρίς να χάνει την αίσθηση προστασίας που έχει από τον γονιό.
