Ο ύπνος των παιδιών είναι ένα από τα πιο συχνά ζητήματα που απασχολούν τους γονείς και συχνά συνοδεύεται από αντικρουόμενες συμβουλές. Από τη μία, υπάρχει η άποψη ότι το παιδί πρέπει να μάθει να κοιμάται μόνο του. Από την άλλη, μια πιο σύγχρονη ψυχοπαιδαγωγική προσέγγιση δίνει έμφαση στη σχέση, την ασφάλεια και τη συναισθηματική παρουσία του γονέα.
Η ψυχοπαιδαγωγός Ευτυχία Βαρσαμή τοποθετείται ξεκάθαρα πάνω στο θέμα, δίνοντας μια διαφορετική οπτική για το πώς αναπτύσσεται η αυτονομία του παιδιού μέσα από τη συν-ρύθμιση και όχι την απομόνωση.
"Ο ύπνος δεν είναι απλώς δεξιότητα"
Στην προσέγγισή της μέσα από ένα βίντεο που μοιράστηκε στο Instagram, η ειδικός τονίζει: "Ο ύπνος δεν είναι απλώς μια συνήθεια ή μια δεξιότητα. Είναι σχέση."
Όπως εξηγεί, όταν ο γονέας μένει δίπλα στο παιδί μέχρι να αποκοιμηθεί, δεν το οδηγεί σε εξάρτηση, αλλά το βοηθά να ρυθμίσει το σώμα και το συναίσθημά του μέσα από την παρουσία του.
Η έννοια της συν-ρύθμισης, όπως αναφέρεται, περιγράφει ακριβώς αυτή τη διαδικασία: το παιδί "δανείζεται" την ηρεμία του ενήλικα, μέχρι να μπορέσει σταδιακά να τη δημιουργεί μόνο του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία χτίζεται η ασφάλεια, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην αυτονομία.
Η αντίθεση με την ιδέα του "μόνο του στο δωμάτιο"
Η ψυχοπαιδαγωγός εκφράζει σαφή διαφωνία με την άποψη ότι το παιδί πρέπει να μένει μόνο του για να μάθει να κοιμάται. Όπως αναφέρει:
"Άσε το παιδί μόνο του να κοιμηθεί. Αυτή είναι μια δεξιότητα. Φύγε από το δωμάτιο επιτέλους και άφησε το μόνο του."
Και συνεχίζει διευκρινίζοντας: "Δεν αυτορυθμίζονται τα παιδιά όταν αφήνονται μόνα τους. Απλώς προσαρμόζονται σε δυσάρεστες συνθήκες."
Σύμφωνα με την ίδια, η αυτονομία δεν προκύπτει από την απομάκρυνση, αλλά από τη σταδιακή παρουσία του γονέα, μέσα από ιστορίες, παραμύθια, τραγούδι, χάδι και συναισθηματική ασφάλεια.
Η σημασία της παρουσίας του γονέα
Η ειδικός περιγράφει μια πιο "ήπια" διαδικασία ύπνου, όπου ο γονέας παραμένει δίπλα στο παιδί: "Μπορείτε να μείνετε στο δωμάτιο. Όταν είναι μωρό το έχω αγκαλιά. Σιγά σιγά θα το αφήσω στο κρεβάτι. Θα πω ιστορίες. Θα αφηγηθώ παραμύθια. Θα τραγουδήσω. Θα είμαι απλώς εκεί. Θα χαϊδέψω στην πλάτη. Θα δώσω ένα φιλί."
Όπως υπογραμμίζει, μέσα από αυτή τη διαδικασία το παιδί δεν μαθαίνει την αυτονομία μέσω πίεσης, αλλά μέσα από τη σχέση και την ασφάλεια που εσωτερικεύει.
"Η ασφάλεια γίνεται αυτονομία"
Η Ευτυχία Βαρσαμή τονίζει πως η παρουσία του γονέα δεν εμποδίζει την ανεξαρτησία, αλλά τη χτίζει σταδιακά:
"Το παιδί αυτορυθμίζεται, αυτονομείται, βρίσκει τρόπους και κατακτά τη δεξιότητα του να αποκοιμηθεί μόνο του στη σχέση. Όχι επειδή το αφήνω μόνο του."
Παράλληλα, σημειώνει ότι η πραγματική μάθηση δεν έρχεται μέσα από την αναγκαστική προσαρμογή, αλλά μέσα από τη σχέση και την αίσθηση ασφάλειας που παρέχει ο γονέας.
Η ειδικός επισημαίνει τη σημασία της αυτοπαρατήρησης του γονέα: "Μείνετε εκεί. Δεν έγινε τίποτα. Κανείς δεν έμαθε στην πραγματικότητα επειδή αναγκάστηκε να προσαρμοστεί αφημένος μόνος του."
Και προσθέτει μια σημαντική διάκριση: Η παρουσία στο παιδί πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ίδιου του παιδιού και όχι στις ανάγκες του ενήλικα. "Διαβάζω το παιδί μου, μένω σε αυτή τη σχέση και να είστε σίγουροι ότι τα παιδιά αυτά θα αυτονομηθούν τόσο πολύ που δεν θα το πιστεύετε μια μέρα."
Διαβάστε Επίσης
