Αν είσαι γονιός παιδιού που βρίσκεται στο δημοτικό, ίσως νιώθεις ότι έχεις ξεπεράσει τα δύσκολα χρόνια των πρώτων νηπιακών ξεσπασμάτων και ότι η εφηβεία αργεί ακόμα. Κι όμως, σύμφωνα με τη γνωστή σύμβουλο γονέων Katy Goodwin, η ηλικία μεταξύ 6 και 10 ετών είναι το πιο κρίσιμο "παράθυρο ευκαιρίας" που θα έχεις ποτέ ως γονιός.
Σε αυτή τη φάση, ο εγκέφαλος του παιδιού σου κάνει τον τελευταίο του μεγάλο κύκλο "καλωδίωσης" πριν την έκρηξη της εφηβείας. Μετά τα 10, ο εγκέφαλος περνάει από τη φάση της "χτισίματος" στη φάση του "κλαδέματος". Αυτό σημαίνει ότι οι νευρολογικές συνήθειες και τα μοτίβα συμπεριφοράς που εδραιώνονται τώρα, γίνονται οι αυτόματες ρυθμίσεις που θα κουβαλάει μαζί του στην ενήλικη ζωή.
Δεν χρειάζεται να νιώθεις πίεση. Χρειάζεται απλά να καταλάβεις ότι αυτά είναι τα χρόνια με τη μεγαλύτερη "μόχλευση" και επίδραση που θα έχεις ποτέ στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του.
Τα 5 κρίσιμα "μοτίβα" που κλειδώνουν στην ηλικία 6-10 ετών
Σύμφωνα με την Katy Goodwin, κατά τη διάρκεια αυτής της πενταετίας, ο εγκέφαλος του παιδιού σου αποφασίζει και σταθεροποιεί 5 συγκεκριμένες λειτουργίες:
1. Πώς διαχειρίζεται την απογοήτευση
Αυτή τη στιγμή, ο εγκέφαλός του αποφασίζει: "Όταν κάτι είναι δύσκολο, επιμένω και προσπαθώ ή τα παρατάω;"
Η συμβουλή: Αυτή η ρύθμιση διαμορφώνεται από το πώς αντιδράς εσύ όταν το παιδί δυσκολεύεται. Η ήρεμη παρουσία σου χτίζει επιμονή. Αντίθετα, αν τρέχεις αμέσως να το "σώσεις" και να λύσεις εσύ το πρόβλημα, του χτίζεις το ανακλαστικό της παραίτησης.
2. Αν τα συναισθήματά του είναι ασφαλή
Ο εγκέφαλος του παιδιού μαθαίνει αν τα μεγάλα και έντονα συναισθήματά του αντιμετωπίζονται από τους γονείς με σταθερότητα ή με ντροπή.
Η συμβουλή: Αυτό το μοτίβο γίνεται το προσχέδιο για κάθε σχέση που θα κάνει στη ζωή του – συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του μαζί σου. Από αυτό θα κριθεί αν στην ηλικία των 15 ετών θα επιλέξει να συνεχίσει να σου μιλάει και να σου εμπιστεύεται τα προβλήματά του.
3. Η εσωτερική ρύθμιση ασφάλειας
Το νευρικό σύστημα του παιδιού ρυθμίζει τώρα τη βάση του: θα είναι ένα σύστημα ήρεμο ή σε μόνιμη κατάσταση επιφυλακής;
Η συμβουλή: Αυτή η βάση δεν χτίζεται στις μεγάλες, σπάνιες στιγμές. Χτίζεται στην καθημερινότητα: αν η ζωή στο σπίτι είναι προβλέψιμη, με τους ίδιους κανόνες, τις ίδιες αντιδράσεις και τον ίδιο σταθερό ενήλικα δίπλα του.
4. Η σχέση του με την εξουσία
Τα παιδιά τώρα "καλωδιώνουν" τον τρόπο που σχετίζονται με τους ανθρώπους που έχουν τον έλεγχο (δασκάλους,γονείς, προπονητές).
Η συμβουλή: Αν η εξουσία στο σπίτι σημαίνει φωνές και φόβο, το παιδί μαθαίνει είτε να επαναστατεί τυφλά είτε να καταρρέει κάτω από αυτήν. Αν η εξουσία σημαίνει ηρεμία και συνέπεια, μαθαίνει να την εμπιστεύεται και, αργότερα, να την ασκεί σωστά το ίδιο.
5. Η ικανότητα αυτορρύθμισης
Αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα: η ικανότητα να νιώθει ένα πολύ έντονο συναίσθημα, αλλά να μην παρασύρεται και να μην κυβερνάται από αυτό.
Η συμβουλή: Η αυτορρύθμιση δεν διδάσκεται με κηρύγματα και διαλέξεις. Κλειδώνει στον εγκέφαλο μέσα από τη συνεχή συν-ρύθμιση με έναν ήρεμο ενήλικα, ξανά και ξανά, μέχρι ο εγκέφαλος του παιδιού να μπορεί να το κάνει μόνος του.
Κοινός παρονομαστής...τα όρια
Τι είναι αυτό που συνδέει και τις 5 παραπάνω λειτουργίες; Ένα προβλέψιμο και σταθερό περιβάλλον. Ένα παιδί του οποίου ο κόσμος αλλάζει συνεχώς κανόνες και συμπεριφορές, δεν μπορεί να "καλωδιώσει" σωστά καμία από αυτές τις δεξιότητες.
Αυτό το θεμέλιο έχει ένα όνομα: Όρια. Όχι σκληρά ή τιμωρητικά όρια, αλλά ξεκάθαρα.
- Ο ίδιος περιορισμός σήμερα, όπως και χθες.
- Το ήρεμο "όχι" που δεν λυγίζει κάτω από την πίεση.
- Η σταθερή τήρηση των όσων έχουμε πει.
Αυτή η συνέπεια είναι το κυριολεκτικό δομικό υλικό που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος σε αυτό το ηλικιακό παράθυρο.
Αν θέλεις να αξιοποιήσεις αυτά τα χρόνια (6-10 ετών), το μυστικό δεν είναι να φορτώσεις το παιδί με περισσότερες δραστηριότητες, φροντιστήρια ή μαθήματα.
Το παν είναι να γίνεις εσύ ο ήρεμος, σταθερός και συνεπής ενήλικας πάνω στον οποίο ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος του παιδιού σου μπορεί να βασιστεί και να διαμορφωθεί. Αυτό είναι το μυστικό.
Διαβάστε Επίσης
