Κάθε μαμά καταλαβαίνει τη στιγμή που πρέπει να πει τη φράση "Βγαίνουμε από τη θάλασσα, πάμε σπίτι". Εκεί που το παιδί έπαιζε ήρεμο στο κύμα, με το που ακούει τη λέξη "φεύγουμε", μεταμορφώνεται. Κάνει ότι δεν σε ακούει, κλαίει, γίνεται "χέλι" για να σου ξεφύγει, κι εσύ καταλήγεις να το κουβαλάς σαν σάκο με πατάτες μέχρι το αυτοκίνητο, με όλη την παραλία να σε κοιτάζει.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του χρόνου που έχουμε εμείς και επειδή η θάλασσα τους προσφέρει μια τεράστια δόση ντοπαμίνης. Η απότομη διακοπή αυτής της ευτυχίας μοιάζει στο μυαλό τους με την καταστροφή του κόσμου.
Αντί να αρχίσεις να φωνάζεις στην παραλία, δες πώς το "κόλπο της πετσέτας" και 4 ακόμα έξυπνες στρατηγικές θα σου χαρίσουν μια ήρεμη αποχώρηση.
1. Το "κόλπο της πετσέτας"
Όταν είναι ώρα να βγει, μην του φωνάξεις από μακριά. Μπες στο νερό κρατώντας την πετσέτα του, την οποία ιδανικά έχεις αφήσει για λίγο στον ήλιο ώστε να είναι ζεστή. Πλησίασέ το και πες: "Ώρα για το ζεστό σάντουιτς!". Τύλιξέ το αμέσως σφιχτά στην πετσέτα. Η σωματική ζεστασιά της πετσέτας σε συνδυασμό με την πίεση της αγκαλιάς ηρεμεί ακαριαία το νευρικό σύστημα του παιδιού που εκείνη τη στιγμή κρυώνει (αλλά δεν το καταλαβαίνει λόγω της υπερδιέγερσης) και προλαμβάνει το ξέσπασμα.
2. Δώσε χρόνο για... "αποχαιρετισμό"
Τα παιδιά δυσκολεύονται με τις μεταβάσεις. Αντί για το απότομο "βγες τώρα", δώσε του την ευκαιρία να αποχαιρετήσει τη θάλασσα. "Σε 5 λεπτά θα φύγουμε. Κάνε άλλες 3 μεγάλες βουτιές και πες "αντίο" στα κυματάκια και στα ψαράκια". Μπορεί να σου φαίνεται αστείο, αλλά δίνοντάς του ένα σαφές, οπτικό τέλος, το παιδί προετοιμάζεται ψυχολογικά.
3. Η στρατηγική της "επόμενης αποστολής"
Η επιστροφή ακούγεται βαρετή. Πρέπει να δώσεις στο παιδί ένα κίνητρο για να βρεθεί έξω από το νερό. Μετατόπισε την προσοχή του σε μια νέα "αποστολή": "Πάμε να βγούμε γιατί πρέπει να διαλέξεις αν θα φάμε καρπούζι ή παγωτό στο σπίτι" ή "Χρειαζόμαστε έναν μεγάλο αρχηγό να οδηγήσει το καρότσι μέχρι το αυτοκίνητο".
4. Το "κυνήγι των κοχυλιών"
Αν το παιδί αρνείται να αφήσει την παραλία, άλλαξε το παιχνίδι. "Το κολύμπι τελείωσε, αλλά έχουμε 2 λεπτά για να βρούμε τα 3 πιο όμορφα κοχύλια της παραλίας και να τα πάρουμε μαζί μας". Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί βγαίνει από το νερό οικειοθελώς, συνεχίζοντας όμως να παίζει.
5. Η μέθοδος της... "δωροδοκίας" με νερό
Αν τίποτα από τα παραπάνω δεν πιάνει, χρησιμοποίησε το απόλυτο τρικ: πάρε ένα κουβαδάκι, γέμισε το με θαλασσινό νερό και πες: "Θέλεις να πάρουμε αυτό το νερό μαζί μας στην ξαπλώστρα για να ποτίσουμε την άμμο ή να πλύνουμε τα πόδια των παιχνιδιών σου;". Το παιδί θα σε ακολουθήσει έξω από το νερό χωρίς να καταλάβει ότι η ώρα του μπάνιου τελείωσε.

