"Βγες από τη θάλασσα!"- Πλέον σχεδόν φοβάσαι να το πεις! Γιατί ξέρεις ότι θα ακολουθήσουν tantrums και η ηρεμία της μέρας θα εξαφανιστεί σε ένα δευτερόλεπτο. Αν το έκανες παιχνίδι;
Για ένα παιδί, το παιχνίδι στο νερό είναι η απόλυτη ελευθερία. Το να του ζητάς να σταματήσει απότομα κάτι τόσο απολαυστικό είναι μια δύσκολη μετάβαση. Τα παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας δυσκολεύονται να περάσουν από μια δραστηριότητα υψηλής διέγερσης σε μια πιο ήρεμη, αν δεν υπάρχει προειδοποίηση και θετικό κίνητρο. Η American Academy of Child & Adolescent Psychiatry (AACAP) τονίζει ότι οι ομαλές μεταβάσεις απαιτούν σαφή όρια, έγκαιρη προειδοποίηση και διασκεδαστικές εναλλακτικές.
Αντί να δώσεις μια διαταγή που θα φέρει αντίσταση, χρησιμοποίησε την τακτική των "παιχνιδιών μετάβασης":
1. Η προειδοποίηση των 5 λεπτών
Μην λες "βγαίνουμε τώρα". Πες: "Έχεις ακόμα 3 βουτιές ή 5 λεπτά παιχνιδιού".
Δείξε τα δάχτυλά σου ή μετρήστε τις τελευταίες του βουτιές. Έτσι νιώθει ότι έχει κάποιον έλεγχο της κατάστασης.
2. Η μυστική αποστολή της στεριάς
Μετάτρεψε την έξοδο σε παιχνίδι! "Πρέπει να βγούμε έξω να ψάξουμε για το πιο σπάνιο κοχύλι της παραλίας". Ή: "Πάμε να κάνουμε έναν αγώνα δρόμου μέχρι την πετσέτα; Ποιος θα φτάσει πρώτος;".
3. Μήπως έχει κάτι καλύτερο κάτω από την ομπρέλα;
Έχε έτοιμο στην ακτή κάτι δελεαστικό: ένα δροσερό φρούτο που λατρεύει (π.χ. καρπούζι), ένα παγωμένο χυμό ή την υπόσχεση για ένα κάστρο στην άμμο όπου θα χτίσετε μια τάφρο που χρειάζεται νερό.
Όταν η έξοδος από τη θάλασσα δεν σημαίνει το "τέλος της διασκέδασης" αλλά την αρχή μιας νέας περιπέτειας, τα ουρλιαχτά δίνουν τη θέση τους στο χαμόγελο!
Διαβάστε Επίσης
