Η καθημερινότητα με τα παιδιά είναι γεμάτη προκλήσεις και στιγμές που δοκιμάζουν τα όρια κάθε γονιού. Πόσες φορές δεν έχουμε νιώσει την ενοχή να μας πνίγει μετά από μια δύσκολη στιγμή; Η καταξιωμένη σύμβουλος διαχείρισης θυμού, γονεικότητας και μητέρα τριών παιδιών, Andrea Maher, σε μια ανάρτησή της αγγίζει μία από τις μεγαλύτερες ενοχές των γονιών: τον κύκλο των φωνών και τη βαθιά του επίδραση στην ψυχολογία των παιδιών μας. Ας διαβάσουμε προσεκτικά όσα η ίδια μοιράζεται μαζί μας:
Τα σημάδια ενός παιδιού που ακούει συχνά φωνές
Συνήθως μπορείς να εντοπίσεις ένα παιδί στο οποίο φωνάζουν συνεχώς. Αλλά τα σημάδια δεν είναι αυτά που νομίζουν οι περισσότεροι γονείς. Δεν είναι το παιδί που παθαίνει κρίσεις υστερίας. Δεν είναι το παιδί που ουρλιάζει. Δεν είναι το παιδί που προσέχουν όλοι. Μερικές φορές είναι το παιδί που λέει, "Συγγνώμη" πριν θυμώσει κανείς άλλος. Το παιδί που ρωτάει, "Είσαι θυμωμένος/η μαζί μου;". Το παιδί που πανικοβάλλεται για μικρά λάθη. Το παιδί που παρακολουθεί τη διάθεση όλων πριν μιλήσει. Και αν αυτό πονάει να το διαβάζεις… Είναι πιθανόν επειδή το έχεις δει στο δικό σου παιδί ή υπήρξες εσύ ένα τέτοιο παιδί.
Οι σκέψεις που βαραίνουν
Το πιο δύσκολο κομμάτι με τις φωνές δεν είναι η στιγμή που συμβαίνουν. Είναι αυτό που συμβαίνει αργότερα. Όταν κοιμούνται. Όταν το σπίτι επιτέλους ησυχάζει. Όταν δεν μπορείς να σταματήσεις να ξαναφέρνεις στο μυαλό σου την έκφραση στο πρόσωπό τους. Όταν σκέφτεσαι: "Κι αν αυτό είναι που θα θυμούνται από μένα;"
Επειδή τα παιδιά δεν θυμούνται κάθε λέξη, αλλά θυμούνται πώς ένιωθαν κοντά σου. Και αυτό είναι το κομμάτι που κρατάει τόσους γονείς ξάγρυπνους τη νύχτα.
Επειδή κανείς δεν βλέπει τις στιγμές μετά. Όταν σε χτυπάει η ενοχή. Όταν υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι θα το διαχειριστείς διαφορετικά την επόμενη φορά. Όταν ορκίζεσαι ότι αύριο θα είναι διαφορετικά. Αλλά το αύριο έρχεται. Το άγχος έρχεται. Ο θόρυβος έρχεται. Η ίδια αντίδραση έρχεται. Και ο κύκλος επαναλαμβάνεται.
Αν η ενοχή μπορούσε να σταματήσει τις φωνές, θα τις είχε σταματήσει χρόνια πριν. Αν η μεγαλύτερη προσπάθεια μπορούσε να σταματήσει τις φωνές, δεν θα συνέχιζες να παλεύεις με αυτό. Δεν χρειάζεσαι περισσότερη ενοχή. Χρειάζεσαι ένα διαφορετικό σχέδιο.
Διαβάστε Επίσης
