Μαγειρεύεις κάθε μέρα διαφορετικά γεύματα. Βάζεις νέες τροφές. Τις μαγειρεύει διαφορετικά. Αλλά και πάλι το παιδί, με μια αποφασιστική κίνηση του χεριού και γυρνώντας το κεφάλι από την άλλη, λέει ένα ξερό "όχι". Η άρνηση των παιδιών να δοκιμάσουν καινούργιες γεύσεις και φαγητά είναι ένας από τους πιο συχνούς λόγους ανησυχίας και εκνευρισμού στο οικογενειακό τραπέζι.
Δεν είναι καπρίτσιο, είναι νεοφοβία τροφίμων και η Μαρία Τσιάκα, Ψυχολόγος, οικογενειακή-συστημική θεραπεύτρια, Ιδρύτρια και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, μας εξηγεί ακριβώς τι είναι-για να καταλάβουμε αν αφορά στο παιδί μας- αλλά και πώς πρέπει να το διαχειριστούμε.
Τι είναι η νεοφοβία τροφίμων;
Η νεοφοβία τροφίμων είναι η τάση του παιδιού να απορρίπτει ή να φοβάται να δοκιμάσει φαγητά που του είναι άγνωστα. Αν και για τους γονείς μοιάζει με πείσμα, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αναπτυξιακή φάση.
Σύμφωνα με την ειδικό, υπάρχουν τρία βασικά χαρακτηριστικά που πρέπει να γνωρίζουμε:
Εμφανίζεται συνήθως 2–6 ετών: Είναι η ηλικία όπου το παιδί αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη αυτονομία και να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ξεχωριστά από τους γονείς, εκφράζοντας έντονα τις προτιμήσεις του.
Δεν σημαίνει "κακομαθημένο” παιδί: Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σταματήσει η ενοχοποίηση του παιδιού (αλλά και του γονιού). Η άρνηση αυτή αποτελεί μια φυσιολογική φάση της εξέλιξής του και όχι δείγμα κακής συμπεριφοράς ή έλλειψης ορίων.
Χρειάζεται συνεχομένη έκθεση σε νέες τροφές χωρίς πίεση: Το κλειδί δεν είναι να σταματήσουμε να προσφέρουμε την τροφή που απορρίπτει, αλλά να συνεχίσουμε να την παρουσιάζουμε στο τραπέζι, επιτρέποντας στο παιδί να την περιεργαστεί με τον δικό του ρυθμό.
Το μυστικό της επιτυχίας: Χρόνος και επανάληψη
Η βιασύνη και το άγχος του γονιού να φάει το παιδί "εδώ και τώρα" συνήθως φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα, μετατρέποντας το γεύμα σε πεδίο μάχης. Η Μαρία Τσιάκα τονίζει χαρακτηριστικά:
"Η εξοικείωση χρειάζεται χρόνο και συνεχή επανάληψη – όχι πίεση"
Για να δεχτεί ένα παιδί μια νέα γεύση, μπορεί να χρειαστεί να τη δει στο πιάτο του, να τη μυρίσει ή να την αγγίξει ακόμα και 10 με 15 φορές πριν αποφασίσει τελικά να τη βάλει στο στόμα του.
Μικρά tips για το τραπέζι:
Γίνε το πρότυπο: Φάτε την ίδια τροφή οικογενειακώς, δείχνοντας ότι την απολαμβάνετε, χωρίς όμως να πιέζετε το παιδί να κάνει το ίδιο.
Μην χρησιμοποιείς πίεση ή δωροδοκία: Φράσεις όπως "αν δεν φας το μπρόκολο, δεν έχει γλυκό" απλώς μεγαλώνουν την αρνητική σύνδεση του παιδιού με τη συγκεκριμένη τροφή.
Κάνε το φαγητό οικείο: Συνδύασε τη νέα τροφή με μια άλλη που ήδη λατρεύει το παιδί, ώστε να μην νιώθει απειλή στο πιάτο του.
Η υπομονή και το ήρεμο κλίμα είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι για να ξεπεραστεί αυτή η απόλυτα φυσιολογική φάση ομαλά!
Διάβασε εδώ όλες τις συμβουλές της Μαρίας Τσιάκα- Ψυχολόγου, οικογενειακςή-συστημικής θεραπεύτριας, Ιδρύτριας και Διευθύντριας του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
