Κάθε γονιός έχει βρεθεί σε αυτή τη θέση: "Αν φας όλο το φαγητό σου, θα σου δώσω παγωτό", "Αν είσαι καλό παιδί στον γιατρό, θα σου πάρω σοκολάτα" ή "Μάζεψε τα παιχνίδια σου για να φάμε γλυκό". Η χρήση των "λιχουδιών" ως μέσο επιβράβευσης ή διαπραγμάτευσης είναι μια από τις πιο συχνές και αυθόρμητες τακτικές που επιστρατεύουμε στην καθημερινότητα για να πετύχουμε τη συμμόρφωση των παιδιών.
Είναι όμως μια αθώα συνήθεια ή κρύβει κινδύνους για τη μετέπειτα σχέση του παιδιού με το φαγητό και το σώμα του;
Η ψυχολόγος, οικογενειακή-συστημική θεραπεύτρια και ιδρύτρια και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, Μαρία Τσιάκα, ξεδιαλύνει το τοπίο και μας προτρέπει να αναθεωρήσουμε αυτή την πρακτική. Όπως λέει στο TheMamagers.gr "όταν το φαγητό γίνεται ανταμοιβή, συνδέεται με αξία και έλεγχο, όχι με την πείνα".
Διαβάστε Επίσης
Οι 3 μεγάλες παγίδες όταν το φαγητό γίνεται "βραβείο"
Σύμφωνα με την ειδικό, η τακτική αυτή, αν και μοιάζει αποτελεσματική σε μια δεδομένη στιγμή, αλλοιώνει τον βασικό σκοπό της τροφής στην παιδική ψυχολογία μέσα από τρία βασικά σημεία:
Το παιδί μαθαίνει ότι κάποια τρόφιμα έχουν "μεγαλύτερη αξία"
Χωρίζοντας τις τροφές σε "καλές" (που πρέπει να υποστούμε, όπως τα λαχανικά) και σε "σπουδαίες" (που έρχονται ως έπαθλο, όπως τα γλυκά), προσδίδουμε στα τρόφιμα μια ηθική ή συναισθηματική αξία που δεν θα έπρεπε να έχουν.
Το φαγητό χρησιμοποιείται για συμμόρφωση, όχι για θρέψη
Η τροφή παύει να είναι το μέσο για να πάρει το σώμα ενέργεια και βιταμίνες. Μετατρέπεται σε ένα εργαλείο ελέγχου, συναλλαγής και υπακοής.
Αποδυναμώνεται η επαφή με την πείνα και τον κορεσμό
Όταν το παιδί τρώει κάτι επειδή "το κέρδισε" και όχι επειδή το έχει ανάγκη ο οργανισμός του, χάνει τη σύνδεση με τα φυσικά σήματα του σώματός του. Δεν μαθαίνει να ακούει πότε πεινάει πραγματικά και πότε έχει χορτάσει.
Τι επιλέγουμε ως επιβράβευση αντί για το φαγητό;
Η σχέση με το φαγητό χτίζεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Για να μεγαλώσουμε παιδιά που θα έχουν μια υγιή διατροφική συμπεριφορά στο μέλλον, ελεύθερη από συναισθηματικά ξεσπάσματα, πρέπει να αποσυνδέσουμε την επιβράβευση από το πιάτο τους.
Όπως χαρακτηριστικά μας λέει η Μαρία Τσιάκα: "Αντί για φαγητό, επιλέγουμε άλλες ανταμοιβές: χρόνο μαζί, παιχνίδι, επαφή." Η πραγματική επιβράβευση για ένα παιδί δεν βρίσκεται στη ζάχαρη, αλλά στην ουσιαστική προσοχή και την αγκαλιά των γονιών του.
Διαβάστε Επίσης
