Για τις περισσότερες σύγχρονες οικογένειες, η προσπάθεια να ανταποκριθούν στις ασταμάτητες ανάγκες των παιδιών έχει μετατραπεί σε μια σχεδόν ακατόρθωτη αποστολή. Γιατί οι ίδιοι οι γονείς βάζουμε στους εαυτούς μας μη ρεαλιστικά πρότυπα και θέτουμε καθημερινά κανόνες λες και κρέμεται η ζωή μας από αυτούς. Όχι, το αν θα κοιμηθεί το παιδί στις 8 ή στις 9 δεν είναι κάτι που πρέπει να μας δημιουργεί ενοχές και άρα απογοήτευση με το παραμικρό λάθος που θα κάνουμε.
Οι γονείς πρέπει να δείχνουμε περισσότερο επιείκεια στον εαυτό μας. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και τα περισσότερα από αυτά δεν πρόκειται να φέρουν την καταστροφή. Μάλιστα, υπάρχουν κάποιες επιλογές που μοιάζουν με "λάθη", αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Αυτή η καθημερινή πίεση από παντού κάνει κακό στη ψυχική μας υγεία, προκαλεί άγχη που μεταφέρονται και στα παιδιά. Για αυτό μερικοί κανόνες είναι φτιαγμένοι για να σπάνε, προκειμένου να προστατεύσουμε τη (ψυχική) υγεία όλης της οικογένειας:
7 κανόνες που είναι μπορείς να παραβιάσεις χωρίς τύψεις
1. Δεν πειράζει αν το παιδί παραλείψει ένα γεύμα (ή ζητήσει δεύτερη μερίδα)
Οι νέες μαμάδες έχουν εμμονή με το φαγητό των παιδιών. Καταγράφουν τα πάντα και δεν εμπιστευόνται το ένστικτό τους και το ίδιο το παιδί. Δεν πειράζει αν το παιδί φάει λιγότερο σε ένα γεύμα, θα αναπληρώσει τις θερμίδες στο επόμενο ή μέσα στην εβδομάδα. Το να πιέζουμε ένα παιδί να αδειάσει το πιάτο του ή το να το μαλώνουμε επειδή άφησε φαγητό, δημιουργεί ανθυγιεινές συνήθειες.
2. Το παιδί μπορεί να φοράει ό,τι θέλει
Η αυτοέκφραση, η δημιουργικότητα και η ανεξαρτησία τους έχουν μεγαλύτερη αξία από τα επικριτικά βλέμματα των ξένων. Ας βάλει τη στολή σούπερμαν ή το φόρεμα της πριγκίπισας στον παιδικό σταθμό. Τα όρια ας τα κρατήσουμε για τις ειδικές περιστάσεις (όπως ένας γάμος) ή σε ακραίες καιρινές συνθήκες, αλλά στην καθημερινή ζωή, καλό είναι να πειραματίζονται με το στυλ τους.
3. Δεν πειράζει αν δεν έχει τα πιο ακριβά και μοδάτα παιχνίδια
Τα παιδιά συνήθως δεν ενδιαφέρονται για τα παιχνίδια όσο για τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε εμείς καθημερινά: κλειδιά, κουτάλες, μπουκάλια νερού, ρολά υγείας. Δεν χρειάζεται να γεμίζεις το σπίτι με πανάκριβα παιχνίδια. Σε πιο μεγάλες ηλικίες δε - που ζητάνε παιχνίδια επειδή τα έχουν και οι συμμαθητές τους- χρειάζονται όρια. Κάποια "όχι" κάνουν καλό.
4.Δεν χρειάζεται να δημιουργείς περίπλοκες δραστηριότητες αισθητηριακής αγωγής (sensory play) κάθε μέρα
Τα social media είναι γεμάτα με τέλεια στημένα τραπεζάκια sensory play, δημιουργώντας μας ενοχές. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται υπερπαραγωγές. Το ελεύθερο παιχνίδι, το παιχνίδι έξω στη φύση ή το απλό παιχνίδι μαζί σου είναι εξίσου ωφέλιμα. Αν σου αρέσουν οι χειροτεχνίες, μπορείς να ασχοληθείς. Αν όχι, μην πιέζεσαι. Τα παιδιά θέλουν να βλέπουν τη μαμά χαρούμενη, αυτό θα θυμούνται.
5.Μπορείς να ακυρώσεις τα σχέδια σου για να προστατέψεις τις ανάγκες του παιδιού
Είσαι έτοιμη να βγειςαπό την πόρτα για εκείνο το πολυπόθητο ραντεβού με τις φίλες σου, και το παιδί παθαίνει μια έκρηξη θυμού (tantrum) επικών διαστάσεων. Είναι απόλυτα εντάξει να ακυρώσεις τα σχέδιά σου και να μείνεις στο σπίτι για να ηρεμήσετε και οι δύο, αντί να πιέσεις μια κατάσταση που θα αυξήσει το στρες. Μια πραγματική φίλη θα το καταλάβει απόλυτα.
6. Μπορείς να περνάς χρόνο μακριά από το παιδί σου
Η φροντίδα του εαυτού μας (self-care) είναι απαραίτητη για την ψυχική υγεία των γονιών. Δεν μπορείς να είσαι καλή μαμά με άδειο ρεζερβουάρ. Βγες έξω με τον σύντροφό σου ή με φίλους. Θα επιστρέψεις ανανεωμένη.
7. Μπορείς να αγνοείς συμβουλές που δεν ταιριάζουν στην οικογένειά σου
Όταν κάποιος σου δίνει μια καλοπροαίρετη (ή μη) συμβουλή που δεν συμβαδίζει με τις αξίες σου, η καλύτερη απάντηση είναι: "Αυτό δεν λειτουργεί σε εμάς". Δεν είσαι υποχρεωμένη να ακούς κανέναν –ούτε συγγενείς, ούτε φίλους, και ειδικά ανθρώπους που δεν έχουν παιδιά– αν η συμβουλή τους δεν σου ταιριάζει.
3 κανόνες που ΔΕΝ πρέπει ποτέ να παραβιάσεις
1. Δεν μπορείς να χτυπάς το παιδί σου
Οι ειδικοί είναι κατηγορηματικοί: το ξύλο και η σωματική τιμωρία δεν αποτελούν μορφή πειθαρχίας. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), η σωματική βία κλιμακώνει την κακή συμπεριφορά και κάνει τα παιδιά πιο επιθετικά μακροπρόθεσμα. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτό να ασκείται σωματική βία στο παιδί.
2. Δεν γίνεται να μην ζητάς συγγνώμη όταν κάνεις λάθος
Είμαστε άνθρωποι και θα λυγίσουμε: θα φωνάξουμε, θα ξεχάσουμε μια σχολική γιορτή, θα πούμε κάτι που θα πληγώσει τα συναισθήματά τους. Όταν συμβαίνει αυτό, μην ψάχνεις δικαιολογίες. Ζήτα ειλικρινά συγγνώμη. Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί βλέπει την ευάλωτη και ανθρώπινη πλευρά μας και μαθαίνει να ζητάει και το ίδιο συγγνώμη όταν κάνει λάθη.
3. Δεν μπορείς να μιλάς υποτιμητικά για το παιδί σου όταν είναι παρόν
Είναι φυσιολογικό να θέλουμε να εκτονωθούμε σε φίλους μας για τις προκλήσεις της γονεϊκότητας, αλλά αυτό πρέπει να γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες. Το να κάνουμε αρνητικά σχόλια για την εμφάνιση, τις συνήθειες, τις σχολικές επιδόσεις ή τον χαρακτήρα του παιδιού μπροστά του (ή ακόμα χειρότερα, στο ίδιο το παιδί) πληγώνει βαθιά την αυτοπεποίθησή του. Τα παιδιά ακούνε, καταλαβαίνουν και εσωτερικεύουν τα λόγια μας, δημιουργώντας μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους.
Η πραγματική γονεϊκότητα δεν κρίνεται από το αν ακολουθήσαμε τυφλά ένα εγχειρίδιο ή μέθοδο ανατροφής. Κρίνεται από τη σταθερή, γεμάτη αγάπη επιλογή μας να είμαστε εκεί για τα παιδιά μας –με τις ρωγμές και τα λάθη μας– προσφέροντάς τους ένα ασφαλές καταφύγιο.




