Τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα κόσμο που- στις δυτικές χώρες- προσφέρει άμεση ικανοποίηση και εύκολες λύσεις. Τη στιγμή, λοιπόν, που έρχεται αντιμέτωπο με την απογοήτευση μπορεί να οδηγηθεί σε μια μικρή "έκρηξη". Είτε πρόκειται για ένα παιχνίδι που χάθηκε, είτε για μια χαμηλή βαθμολογία, είτε για ένα απλό "όχι" στο κατάστημα, η απογοήτευση προκαλεί έντονα συναισθηματα θυμού, λύπης ή απόσυρσης.
Η απογοήτευση δεν είναι εχθρός. Είναι ένα απαραίτητο αναπτυξιακό μάθημα. Η ικανότητα να διαχειριζόμαστε την αποτυχία και να συνεχίζουμε –η λεγόμενη ψυχική ανθεκτικότητα– είναι από τα πολυτιμότερα δώρα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας.
Πώς να αντιδράσετε τη στιγμή της κρίσης:
1. Αποφύγετε να "σώσετε" αμέσως την κατάσταση: Το πρώτο ένστικτο ενός γονιού είναι να διορθώσει το λάθος, να αγοράσει ένα νέο παιχνίδι ή να μαλακώσει το "όχι". Αν όμως προστατεύουμε συνεχώς το παιδί από κάθε δυσκολία, του στερούμε την ευκαιρία να εξασκηθεί στη διαχείριση της ματαίωσης.
2. Επικυρώστε το συναίσθημα: Αντί να ελαχιστοποιήσετε τον λόγο του κλαίου ("Έλα μωρέ, για ένα παιχνίδι κλαίς;"), πείτε: "Καταλαβαίνω πόσο πολύ ήθελες να κερδίσεις και πόσο σε στεναχωρεί που έχασες. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις έτσι".
3. Διδάξτε τη διαφορά μεταξύ "επιθυμίας" και "ανάγκης": Με ήρεμο τόνο, υπενθυμίστε στο παιδί ότι δεν μπορούμε να έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε, ακριβώς τη στιγμή που το θέλουμε.
Στρατηγικές για να καλλιεργήσετε την ανθεκτικότητα μακροπρόθεσμα:
Ενθαρρύνετε τη νοοτροπία ανάπτυξης: Αντί να επαινείτε το αποτέλεσμα ("Είσαι τόσο έξυπνος!"), επαινέστε την προσπάθεια ("Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που προσπάθησες ξανά και ξανά μέχρι να το λύσεις!"). Έτσι, το παιδί μαθαίνει ότι οι ικανότητές του χτίζονται με την εξάσκηση και όχι με το ταλέντο.
Μιλήστε για τα δικά σας λάθη: Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας μας. Μη φοβάστε να παραδεχτείτε μπροστά τους μια δική σας αποτυχία και να δείξετε πώς τη διαχειριστήκατε: "Έκανα ένα λάθος στη μαγειρική, αλλά δεν πειράζει, θα το δοκιμάσουμε διαφορετικά αύριο".
Σύμφωνα με το Center on the Developing Child του πανεπιστημίου Harvard, η παρουσία έστω και μίας σταθερής, υποστηρικτικής σχέσης με έναν ενήλικα είναι ο βασικός πυλώνας που βοηθά ένα παιδί να μετατρέψει το τοξικό στρες σε ανθεκτικότητα.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
