Πολύ συχνά, τα μικρά παιδιά περνούν από ένα στάδιο μεταξύ 2 και 5 ετών κατά το οποίο τραυλίζουν. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την επανάληψη συγκεκριμένων συλλαβών, λέξεων ή φράσεων, την επιμήκυνσή τους, ή ακόμα και παύσεις όπου δεν ακούγεται καθόλου ήχος για ορισμένους ήχους και συλλαβές. Ο τραυλισμός αποτελεί ουσιαστικά μια μια διακοπή στη ροή της ομιλίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο τραυλισμός υποχωρεί μόνος του έως την ηλικία των 5 ετών, αν και σε ορισμένα παιδιά διαρκεί περισσότερο, ενώ υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες.
Ποιες είναι οι αιτίες;
Οι επιστήμονες και οι γιατροί δεν είναι απόλυτα σίγουροι για το τι προκαλεί τον τραυλισμὸ στα παιδιά. Ωστόσο, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων, όπως ένα πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο τα μηνύματα του εγκεφάλου αλληλεπιδρούν με τους μύες και τα μέρη του σώματος που απαιτούνται για την ομιλία. Επιπλέον, θεωρείται ότι συχνά είναι γενετικός, καθώς τα παιδιά που τραυλίζουν έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν κάποιο στενό συγγενή που επίσης τραύλιζε ή τραυλίζει.
Ποια είναι τα σημάδια;
Τα πρώτα σημάδια εμφανίζονται συνήθως γύρω στους 18–24 μήνες, μια ηλικία που συμπίπτει με τη ραγδαία ανάπτυξη του λεξιλογίου και τον σχηματισμό προτάσεων. Παρότι για τους γονείς μπορεί να είναι ανησυχητικό, είναι μια φυσιολογική φάση για πολλά παιδιά.
Αν το φαινόμενο επιμένει, χειροτερεύει ή συνοδεύεται από κινήσεις του σώματος ή του προσώπου, καλό είναι γύρω στην ηλικία των 3 ετών να συμβουλευτείτε έναν λογοθεραπευτή. Στην ηλικία του δημοτικού, τα παιδιά συνήθως αντιλαμβάνονται το πρόβλημα και ενδέχεται να νιώθουν αμηχανία, ενώ δεν αποκλείεται να δεχθούν πειράγματα από συμμαθητές—οπότε μια συνεργασία με τον δάσκαλο είναι απαραίτητη.
Πότε να ζητήσετε βοήθεια
Απευθυνθείτε σε γιατρό ή λογοθεραπευτή εάν το παιδί είναι 5 ετών και εξακολουθεί να τραυλίζει, ή εάν παρατηρήσετε τα εξής:
-Προσπαθεί να αποφύγει καταστάσεις που απαιτούν ομιλία ή αλλάζει λέξεις από φόβο μη τραυλίσει.
-Παρουσιάζει κινήσεις προσώπου ή σώματος κατά τον τραυλισμό.
-Επαναλαμβάνει συνεχώς ολόκληρες λέξεις, φράσεις, ήχους και συλλαβές.
-Η ομιλία του ακούγεται πολύ "σφιχτή" και εμφανίζει αυξημένη μυϊκή τάση ή ανεβασμένο τόνο φωνής.
Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς;
Κάντε την ομιλία διασκεδαστική: Μην απαιτείτε από το παιδί να μιλάει τέλεια κάθε στιγμή.
Αποφύγετε τις διορθώσεις: Φράσεις όπως "μην βιάζεσαι" ή "πάρε μια βαθιά ανάσα", παρόλο που γίνονται με καλή πρόθεση, κάνουν το παιδί να αισθάνεται μεγαλύτερη αμηχανία.
Μην διακόπτετε: Αφήστε το παιδί να ολοκληρώσει τις σκέψεις του και να μιλήσει μόνο του.
Δημιουργήστε ήρεμο περιβάλλον: Μιλήστε αργά και καθαρά, διατηρήστε οπτική επαφή χωρίς να δείχνετε αναστατωμένοι και εκμεταλλευτείτε τα οικογενειακά γεύματα χωρίς περισπασμούς (όπως τηλεόραση) για ήρεμη επικοινωνία.
