Η αλήθεια για το σώμα μετά τη γέννα: Όταν σταμάτησα να προσπαθώ να μπω στο προ-εγκυμοσύνης τζιν μου

Το σώμα σου σε κράτησε όρθια στις άυπνες νύχτες, θήλασε, κουβάλησε, άντεξε την κούραση. Του αξίζει ο σεβασμός σου, όχι η τιμωρία σου.

Η αλήθεια για το σώμα μετά τη γέννα: Όταν σταμάτησα να προσπαθώ να μπω στο προ-εγκυμοσύνης τζιν μου istock
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Στη ντουλάπα μου, στο πιο ψηλό ράφι, υπάρχει ένα συγκεκριμένο, σκουρόχρωμο skinny τζιν, νούμερο 38. Για τουλάχιστον δύο χρόνια μετά τη γέννα, αυτό το παντελόνι ήταν ο προσωπικός μου βασανιστής. Κάθε λίγους μήνες, το κατέβαζα, προσπαθούσα να το περάσω από τους γοφούς μου, κράταγα την αναπνοή μου μέχρι να μελανιάσω, και τελικά το ξαναπέταγα στο ράφι βάζοντας τα κλάματα. Ένιωθα ότι το σώμα μου με είχε προδώσει

Το ξέρω ότι υπάρχει αυτή την παράνοια που θέλει τη γυναίκα να γεννάει και μέσα σε δύο μήνες να είναι λες και δεν γέννησε ποτέ. Βλέπουμε διάσημες στα περιοδικά να ποζάρουν με μπικίνι έξι εβδομάδες μετά το μαιευτήριο και θεωρούμε ότι αυτό είναι το φυσιολογικό. Αλλά σε εμένα είχαν περάσει δύο χρόνια. 

Πριν λίγο καιρό, όμως, πήρα μια απόφαση που άλλαξε τα πάντα μέσα μου. Μάζεψα εκείνο το τζιν, μαζί με όλα τα ρούχα της "προηγούμενης ζωής μου" που δεν μου έκαναν, και τα έδωσα. Σταμάτησα να προσπαθώ να χωρέσω σε ένα παρελθόν που δεν υπάρχει πια.

Το σώμα μου μετά τη γέννα άλλαξε. Η λεκάνη μου άνοιξε για να περάσει μια νέα ζωή. Το δέρμα στην κοιλιά μου είναι πιο χαλαρό, σαν μια μαλακή αγκαλιά, και αν κοιτάξεις προσεκτικά, υπάρχουν ραγάδες– που μου θυμίζουν ότι εκεί μέσα μεγάλωσε ένας άνθρωπος για εννέα μήνες. Αυτό το σώμα δεν είναι "χαλασμένο". Είναι ένα σώμα που έκανε ένα θαύμα.

Γιατί, λοιπόν, το τιμωρούμε; Γιατί του στερούμε το φαγητό, γιατί το κοιτάζουμε με αποστροφή στον καθρέφτη, γιατί το πιέζουμε να επιστρέψει σε μια κατάσταση που δεν το εκφράζει πια;

Μαμά που με διαβάζεις αυτή τη στιγμή και κοιτάζεις με στενοχώρια τα κιλά της εγκυμοσύνης ή τη χαλάρωση: Σε παρακαλώ, δείξε στον εαυτό σου την ίδια τρυφερότητα που δείχνεις στο παιδί σου. Το σώμα σου σε κράτησε όρθια στις άυπνες νύχτες, θήλασε, κουβάλησε, άντεξε την κούραση. Του αξίζει ο σεβασμός σου, όχι η τιμωρία σου.

Αγόρασε ρούχα στο νούμερο που είσαι τώρα. Ρούχα που σε κάνουν να νιώθεις όμορφη και άνετη σήμερα, όχι στο υποθετικό μέλλον. Το σώμα σου άλλαξε επειδή άλλαξες κι εσύ. Έγινες μάνα. Και αυτό είναι το πιο όμορφο "παράσημο" που θα φορέσεις ποτέ.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης