Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στη μητρότητα: Αυτά που σε κουράζουν περισσότερο, είναι συχνά αυτά που, χωρίς να το καταλάβεις, θα σου λείψουν πιο πολύ από τα παιδιά σου. Δεν είναι οι "μεγάλες" στιγμές - τα γενέθλια, οι πρώτες φορές, οι επιτυχίες. Είναι τα μικρά, τα επαναλαμβανόμενα, αυτά που μοιάζουν σχεδόν ασήμαντα μέσα στην καθημερινότητα.
Είναι εκείνο το "μαμάααα" που ακούς ενώ είσαι στη μέση ενός τηλεφωνήματος. Είναι το παιδί που έρχεται να σου δείξει κάτι που δεν καταλαβαίνεις καν τι είναι, αλλά για εκείνο είναι ολόκληρος κόσμος. Είναι το να σε τραβάει από το χέρι, να θέλει να σε πάει κάπου, να επιμένει. Σήμερα αυτά μπορεί να σε διακόπτουν, να σε εκνευρίζουν, να σε κάνουν να νιώθεις ότι δεν προλαβαίνεις τίποτα. Κάποια στιγμή, όμως, θα σταματήσουν.
Και δεν θα σταματήσουν με θόρυβο. Δεν θα υπάρξει κάποια "τελευταία φορά" που θα αναγνωρίσεις. Απλώς, μια μέρα, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν σε φωνάζει πια για όλα. Ότι δεν σε χρειάζεται για να δει, να δείξει, να επιβεβαιωθεί. Ότι μπορεί να κάνει πράγματα μόνο του και αυτό, όσο κι αν είναι ο στόχος, έχει μέσα του και μια μικρή απώλεια.
Υπάρχουν και οι μικρές ρουτίνες. Το νερό πριν τον ύπνο. Το "άλλη μία αγκαλιά". Το ίδιο παραμύθι που έχεις διαβάσει δεκάδες φορές και πια το ξέρεις απ’ έξω. Αυτά που κάποια βράδια σε κάνουν να σκέφτεσαι "όχι πάλι". Και όμως, αυτά είναι οι στιγμές που χτίζουν την αγάπη σας, τη σχέση σας, τις αναμνήσεις σας.
Δεν χρειάζεται να απολαμβάνεις τα πάντα, αρκεί κάποιες φορές να σταματάς για λίγο και να αναγνωρίζεις τι συμβαίνει
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να απολαμβάνεις κάθε στιγμή. Δεν γίνεται. Είσαι κουρασμένη, έχεις υποχρεώσεις. Αλλά ίσως το ζητούμενο δεν είναι να απολαμβάνεις τα πάντα. Είναι, κάποιες φορές, να σταματάς για λίγο και να αναγνωρίζεις τι συμβαίνει. Ότι αυτό που τώρα σε διακόπτει, είναι μια μορφή σύνδεσης. Ότι αυτό που τώρα σε κουράζει, είναι μια ανάγκη που κάποτε θα χαθεί. Και ότι μέσα σε όλη αυτή την ένταση της καθημερινότητας, υπάρχουν μικρές στιγμές που, αξίζουν όσο τίποτα.
Το πιο δύσκολο κομμάτι της μητρότητας δεν είναι να τα προλάβεις όλα, αλλά να καταλάβεις ποια από αυτά αξίζει να τα κρατήσεις.
