Η μελέτη των Carol M. Worthman, Mark Tomlinson και Mary Jane Rotheram-Borus έδειξε ότι αντίθετα με την επιστημονική προσέγγιση που δίνει έμφαση στη βρεφική ηλικία, οι περισσότεροι γονείς επηρεάζουν τα παιδιά τους στην εφηβεία!
Οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια εστιάζουν έντονα στα πρώτα 1.000 ημέρες της ζωής ενός παιδιού - από την εγκυμοσύνη έως περίπου τα δύο πρώτα έτη -καθώς η έρευνα έχει δείξει ότι αυτή η περίοδος είναι κρίσιμη για τη σωματική, γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη. Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη εξέτασε σε ποια ηλικία οι γονείς πραγματικά επηρεάζουν περισσότερο τα παιδιά τους εστιάζοντας στις εμπειρίες των ίδιων των γονιών.
Πότε πιστεύουν οι γονείς ότι έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή;
Η μελέτη των Carol M. Worthman, Mark Tomlinson και Mary Jane Rotheram-Borus έδειξε ότι αντίθετα με την επιστημονική προσέγγιση που δίνει έμφαση στη βρεφική ηλικία, οι περισσότεροι γονείς στη μελέτη απάντησαν κάτι διαφορετικό:
Η μεγαλύτερη επιρροή ενός γονέα στο παιδί του συμβαίνει στην εφηβεία.
Η μέση ηλικία που ανέφεραν ως "κρίσιμη" ήταν περίπου τα 12 χρόνια. Γιατί όμως;
Η εφηβεία ως "σημείο καμπής"
Οι γονείς δεν επέλεξαν τυχαία την εφηβεία. Τη θεωρούν μια περίοδο έντονων κινδύνων αλλά και μεγάλων ευκαιριών.
Σε αυτή τη φάση:
- Τα παιδιά αρχίζουν να επηρεάζονται έντονα από τους συνομηλίκους
- Αυξάνεται η πιθανότητα πειραματισμών (αλκοόλ, κάπνισμα, παραβατικότητα)
- Εμφανίζεται η σεξουαλική ωρίμανση
- Υπάρχει κίνδυνος για κοινωνική "εκτροπή"
Οι γονείς θεωρούν ότι εδώ χρειάζεται η μεγαλύτερη καθοδήγηση, έλεγχος και επικοινωνία. Με άλλα λόγια, βλέπουν την εφηβεία ως το σημείο όπου το παιδί "μπορεί να χαθεί ή να καθοδηγηθεί".
Τι πιστεύουν για τη βρεφική ηλικία;
Οι περισσότεροι γονείς δεν θεωρούν τη βρεφική ηλικία το πιο κρίσιμο στάδιο επιρροής.
Πιστεύουν ότι:
- Τα μικρά παιδιά "αναπτύσσονται φυσικά"
- Η αγάπη, η φροντίδα και η διατροφή είναι αρκετές
- Δεν μπορούν να επηρεαστούν βαθιά μέσω λόγου ή καθοδήγησης
- Με απλά λόγια, η πρώιμη ανάπτυξη θεωρείται περισσότερο "φυσική διαδικασία" παρά πεδίο ενεργής διαμόρφωσης.
Η επιστήμη vs η καθημερινή εμπειρία
Η έρευνα αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα απόκλιση:
Η επιστήμη δίνει έμφαση στην πρώιμη παιδική ηλικία. Οι γονείς δίνουν έμφαση στην εφηβεία
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος "έχει δίκιο και κάποιος άδικο". Αντίθετα, δείχνει ότι: Οι γονεϊκές αντιλήψεις διαμορφώνονται από την καθημερινή πραγματικότητα, τους κινδύνους και τις εμπειρίες τους.
Τι σημαίνει αυτό για την ανάπτυξη του παιδιού;
Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η ανάπτυξη δεν έχει μόνο ένα "κρίσιμο παράθυρο", αλλά πολλαπλά στάδια επιρροής.
- Η πρώιμη παιδική ηλικία είναι σημαντική για τη θεμελίωση της ανάπτυξης
- Η εφηβεία είναι κρίσιμη για τη συμπεριφορά, τις επιλογές και την πορεία ζωής
Άρα, η επιρροή των γονιών δεν περιορίζεται σε ένα σημείο, αλλά συνεχίζεται σε όλη την αναπτυξιακή πορεία.
Το βασικό μήνυμα της μελέτης
Η έρευνα καταλήγει σε μια σημαντική ιδέα: Για να κατανοήσουμε πραγματικά την ανάπτυξη του παιδιού, δεν αρκεί μόνο η επιστημονική γνώση - χρειάζεται και η άποψη της οικογένειας.
Οι γονείς δεν βλέπουν την ανάπτυξη θεωρητικά. Τη ζουν καθημερινά, μέσα σε πραγματικές συνθήκες, κινδύνους και προκλήσεις.
Η επιρροή των γονιών δεν περιορίζεται στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Αντίθετα, εξελίσσεται, αλλάζει και αποκτά διαφορετική σημασία σε κάθε στάδιο ανάπτυξης. Γιατί τελικά το πιο σημαντικό δεν είναι πότε επηρεάζουμε περισσότερο τα παιδιά μας, αλλά πώς είμαστε παρόντες σε κάθε ηλικία τους.
Διαβάστε Επίσης
