Πολλοί γονείς σήμερα αισθάνονται εξαντλημένοι, αγχωμένοι και διαρκώς πιεσμένοι από τον χρόνο. Αυτή η καθημερινή πίεση συχνά επηρεάζει την ποσότητα –και κυρίως την ποιότητα– του χρόνου που περνούν με τα παιδιά τους. Η ειδικός σε θέματα γονεϊκότητας Ericka Souter, ωστόσο, προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση: Τα λεγόμενα "micro-moments", μικρές αλλά συνειδητές στιγμές σύνδεσης που μπορούν να ενταχθούν εύκολα στην καθημερινότητα.
Η Souter μίλησε στην εκπομπή "Good Morning America" και εξήγησε ότι τα micro-moments είναι σύντομες, εσκεμμένες στιγμές επαφής διάρκειας 10 έως 30 δευτερολέπτων, μέσα από τις οποίες οι γονείς μπορούν να συνδεθούν ουσιαστικά με τα παιδιά τους. Όπως τόνισε, πολλοί γονείς νιώθουν την πίεση ότι η σύνδεση με τα παιδιά πρέπει να συμβαίνει μέσα από "μεγάλες", εντυπωσιακές στιγμές – ταξίδια, δραστηριότητες ή ιδιαίτερα οργανωμένο χρόνο. Όμως, σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα δείχνει ότι αυτό που πραγματικά μετράει είναι η συχνότητα και η συνέπεια, όχι το μέγεθος της στιγμής.
Μικρές στιγμές μεγάλης αξίας
Σύμφωνα με τη Souter, η σύνδεση μπορεί να καλλιεργηθεί μέσα στις πιο απλές, καθημερινές ρουτίνες. Ένα παράδειγμα είναι το πρωινό, ακόμη κι αν όλοι βιάζονται να φύγουν από το σπίτι. Εκεί προτείνει να ρωτήσουμε το παιδί τι είναι αυτό που περιμένει με χαρά μέσα στη μέρα και τι είναι αυτό που το αγχώνει ή το δυσκολεύει.
Αυτή η απλή ερώτηση βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν συναισθηματικό λεξιλόγιο, να καταλάβουν ότι τα "μεικτά συναισθήματα" είναι φυσιολογικά και να ξεκινήσουν τη μέρα τους με λιγότερο άγχος. Παράλληλα, δείχνει ότι γονιός ενδιαφέρεται πραγματικά για τον εσωτερικό τους κόσμο.
Μια άλλη ιδέα που προτείνει είναι το "προβλέπω τη μέρα μου": Ζητάμε από το παιδί να περιγράψει πώς νιώθει για τη μέρα που ξεκινά, χρησιμοποιώντας ένα απλό σύστημα – για παράδειγμα, "αντίχειρας προς τα πάνω, στο πλάι ή προς τα κάτω". Έτσι, το παιδί μπορεί να εκφραστεί χωρίς πίεση, ακόμα κι αν δεν θέλει να μιλήσει πολύ. Η Souter επισημαίνει ότι όταν τα παιδιά μαθαίνουν να ονομάζουν τα συναισθήματά τους από νωρίς, γίνονται καλύτερα στη συναισθηματική ρύθμιση.
Σύνδεση χωρίς λόγια
Δεν είναι όλα τα παιδιά –ιδίως νωρίς το πρωί– πρόθυμα για συζήτηση. Γι’ αυτό, τα micro-moments δεν χρειάζεται να είναι πάντα λεκτικά. Η Souter προτείνει απλούς, μη λεκτικούς τρόπους σύνδεσης, όπως δέκα δευτερόλεπτα ουσιαστικής οπτικής επαφής, συνοδευόμενα από μια φράση ενθάρρυνσης: "Μπορείς" ή "Καλημέρα", "Θα τα πας περίφημα σήμερα". Για τουςεφήβους, βέβαια, τα πράγματα είναι διαφορετικά – όπως αστειεύτηκε η ίδια, "μην τους κοιτάτε επίμονα για δέκα δευτερόλεπτα, γιατί θα σας πουν "σταμάτα να με κοιτάς”".
Μια ακόμη απλή πρακτική είναι τα μικρά σημειώματα μέσα στην τσάντα. Λειτουργούν σαν μια"συναισθηματική άγκυρα": κάτι στο οποίο το παιδί μπορεί να επιστρέψει μέσα στη μέρα, ειδικά αν περνάει μια δύσκολη στιγμή.
Οι γονείς, σύμφωνα με την ειδικό, απλά χρειάζεται να αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτονται τη σύνδεση: Δεν απαιτεί χρόνο, κόπο ή εντυπωσιακές συνθήκες. Συμβαίνει μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας – στα 10 δευτερόλεπτα πριν κλείσει η πόρτα, στα 30 δευτερόλεπτα πριν τον ύπνο, στη στιγμή που απλώς ακούμε πραγματικά το παιδί μας.
Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά δεν είναι οι "μεγάλες στιγμές", αλλά να νιώθουν ότι οι γονείς τους τα βλέπουν, τα καταλαβαίνουν και νοιάζονται. Και αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και στις πιο δύσκολες μέρες.
