Κατά τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση ενός παιδιού, οι περισσότερες συζητήσεις γύρω από το γονεϊκό σώμα εστιάζουν στην ανάρρωση από τον τοκετό. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι η μεγαλύτερη καταπόνηση δεν προέρχεται από τη γέννα καθαυτή, αλλά από τις καθημερινές, επαναλαμβανόμενες εργασίες της φροντίδας του μωρού. Οι κινήσεις αυτές αναδιαμορφώνουν σταδιακά τη στάση του σώματος, και την αναπνοή. Σύμφωνα με τη φυσικοθεραπεύτρια Trudy Messer, όπως εξηγεί σε άρθρο στο Motherly, οι ενοχλήσεις που νιώθουν οι νέες μαμάδες αντανακλούν κυρίως προβλήματα συντονισμού και κακής κατανομής του βάρους κάτω από καθεστώς έντονης κόπωσης, παρά κάποιο πραγματικό τραυματισμό. Στόχος δεν είναι το σώμα να "επανέλθει" στην προηγούμενη κατάστασή του, αλλά να διατηρήσει την ευελιξία του ώστε να μην προσαρμοστεί μόνιμα σε λανθασμένες θέσεις.
Διαβάστε Επίσης
Οι "αόρατες" αλλαγές στη στάση του σώματος
Οι αλλαγές στη στάση του σώματος κατά τον πρώτο χρόνο της γονεϊκότητας δεν συμβαίνουν απότομα. Είναι σταδιακές, επαναλαμβανόμενες και τόσο καθολικές που γίνονται σχεδόν αόρατες.
Οι δύο μεγαλύτεροι "ένοχοι" είναι:
- Η μετατόπιση του κεφαλιού προς τα εμπρός με στρογγυλεμένους ώμους: Προκαλείται επειδή κοιτάζουμε συνεχώς προς τα κάτω όταν ταΐζουμε, κρατάμε το μωρό ή (ας είμαστε ειλικρινείς) σκρολάρουμε στο κινητό. Με τον καιρό, αυτή η θέση προκαλεί πόνο στον αυχένα, σφίξιμο στους τραπεζοειδείς μύες και πονοκεφάλους τάσης.
- Η "καμπούρα του γονιού": Η χαλαρή, σκυφτή στάση στην καρέκλα που γίνεται η μόνιμη συνήθειά μας κατά τη διάρκεια κάθε ταΐσματος ή κάθε φορά που το μωρό κοιμάται πάνω μας. Αυτή η στάση μειώνει την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης και των πλευρών, επηρεάζοντας τον μηχανισμό της αναπνοής και τη λειτουργία των ώμων.
Το ύπουλο με αυτές τις καταστάσεις είναι ότι δεν μοιάζουν με τραυματισμό, δίνουν απλώς την αίσθηση της μόνιμης κούρασης. Οι γονείς δεν περνούν ξαφνικά από το "φυσιολογικό" στο "πρόβλημα", απλώς σταδιακά ξεπερνούν τα όρια αντοχής του σώματός τους.
Τι παθαίνει το σώμα όταν κουβαλάμε το μωρό στο ένα ισχίο
Αν δείτε ποτέ τον εαυτό σας στον καθρέφτη να κουβαλάει ένα μωρό στηριγμένο στο πλάι, στο ένα ισχίο, θα ανακαλύψετε μια ολόκληρη αλυσίδα αντισταθμίσεων που κάνει το σώμα για να μείνει όρθιο:
- Η λεκάνη μετατοπίζεται στο πλάι για να δημιουργήσει ένα "ράφι" για το μωρό.
- Ο κορμός γέρνει προς την αντίθετη κατεύθυνση για να εξισορροπήσει το βάρος.
- Ο θώρακας στρίβει προς το μέρος του μωρού, κάνοντας την αναπνοή ασύμμετρη.
- Ο ώμος από την πλευρά που κρατάμε το μωρό ανασηκώνεται, ενώ το χέρι και ο πήχης σφίγγονται συνεχώς για σταθερότητα.
Το βαθύ μυϊκό σύστημα του κορμού ουσιαστικά "απενεργοποιείται", καθώς η σταθερότητα επιτυγχάνεται παθητικά, "κλειδώνοντας" τις αρθρώσεις του ισχίου αντί να ενεργοποιούνται οι μύες.
Από το πάτωμα στην όρθια θέση: Μια κίνηση που γίνεται 30 φορές την ημέρα
Οι περισσότεροι γονείς επιστρατεύουν μια ασύμμετρη κίνηση που επιβαρύνει τη σπονδυλική στήλη για να σηκωθούν από το πάτωμα, προκειμένου να τα καταφέρουν όπως-όπως εκείνη τη στιγμή. Αυτό όμως συσσωρεύει φορτίο στη μέση, τους καρπούς και τους ώμους.
Η σωστή και βιώσιμη εναλλακτική βασίζεται σε τρεις αρχές:
- Κρατήστε το το μωρό κοντά στο σώμα σας.
- Σπάστε την κίνηση σε στάδια αντί να προσπαθείτε να σηκωθείτε με τη μία.
- Χρησιμοποιήστε τα πόδια σας ως "κινητήρα" για την ανύψωση και όχι τη μέση σας.
Μικρές ασκήσεις για ανακούφιση
Η Messer συνιστά τη σωστή προετοιμασία κατά το τάϊσμα (π.χ. χρήση μαξιλαριού θηλασμού που φέρνει το μωρό στο ύψος σας, αντί να σκύβετε εσείς προς αυτό), καθώς και σύντομες ασκήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας:
Αναπνοή 90/90 με έκταση χεριών: Ξαπλώστε ανάσκελα με τα πόδια στον καναπέ ή στον τοίχο, έτσι ώστε τα ισχία και τα γόνατα να σχηματίζουν γωνία 90 μοιρών. Σηκώστε τα χέρια προς το ταβάνι, εισπνεύστε αργά από τη μύτη και με μια μακρά εκπνοή αφήστε τα πλευρά σας να χαλαρώσουν προς τα μέσα. Αυτό επαναφέρει τον μηχανισμό αναπνοής που διαταράσσεται από την κούραση και την κακή στάση.
Υποστηριζόμενη έκταση θώρακα: Καθίστε σε μια καρέκλα ή στο πάτωμα με μια τυλιγμένη πετσέτα ή μαξιλάρι πίσω από τη μέση της πλάτης σας. Γείρετε απαλά προς τα πίσω, επιτρέποντας στον θώρακα να ανοίξει, αντισταθμίζοντας τις ώρες που περνάτε σκυμμένοι πάνω από το μωρό ή το καρότσι.
Διαβάστε Επίσης
