Υπάρχουν μέρες που νιώθεις ότι στο σπίτι σου υπάρχει μια διαρκής ένταση. Το παιδί σου αντιδρά με νευρικότητα στην παραμικρή κουβέντα, φωνάζει, χτυπάει πόρτες, ή κλαίει απαρηγόρητα για κάτι που σε σένα φαντάζει ασήμαντο. Η πρώτη σου αντίδραση μπορεί να είναι ο θυμός ή η απόγνωση, όμως είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι η νευρικότητα στα παιδιά είναι σχεδόν πάντα μια κραυγή βοήθειας για κάτι που δεν μπορούν να εκφράσουν με λέξεις.
Τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα πλήρως τους μηχανισμούς συναισθηματικής αυτορρύθμισης. Όταν νιώθουν πίεση, κούραση, φόβο ή ζήλια, αντιδρούν με νευρικότητα όπως επισημαίνει η Αμερικανική Ακαδημία Ψυχιατρικής Παιδιών και Εφήβων.
Πρακτικά βήματα για τη διαχείριση της έντασης
Όταν το παιδί βρίσκεται σε κατάσταση νευρικού ξεσπάσματος, η δική σου στάση είναι το κλειδί για να εκτονωθεί η κρίση:
Γίνε η άγκυρα της ηρεμίας: Αν απαντήσεις στις φωνές με φωνές, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να κλιμακώσεις την ένταση. Μίλησε με χαμηλή, σταθερή και ήρεμη φωνή. Κατέβα στο επίπεδο των ματιών του.
Αποκωδικοποίησε την αιτία: Μήπως το παιδί είναι κουρασμένο ή πεινάει; Μήπως έχει αλλάξει κάτι στη ρουτίνα του; Πολλές φορές η σωματική εξάνθηση μεταμφιέζεται σε νευρικότητα.
Ονόμασε το συναίσθημα: Βοήθησέ το να καταλάβει τι νιώθει. Πες του: "Βλέπω ότι είσαι θυμωμένος επειδή έπρεπε να κλείσουμε την τηλεόραση. Είναι δικαίωμά σου να θυμώνεις, αλλά δεν είναι σωστό να χτυπάς".
Δημιούργησε μια γωνιά αποσυμπίεσης: Φτιάξε ένα σημείο στο σπίτι με μαξιλάρια, παραμύθια ή παιχνίδια anti-stress, όπου το παιδί μπορεί να πηγαίνει εθελοντικά για να ηρεμήσει όταν νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο.
Η σημασία της πρόληψης
Η νευρικότητα μειώνεται δραστικά όταν το παιδί έχει ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου, σωστή διατροφή και, κυρίως, χρόνο για ελεύθερο παιχνίδι χωρίς οθόνες.
Αν η νευρικότητα είναι επίμονη, επηρεάζει τη καθημερινότητα ή τις κοινωνικές του σχέσεις, μια συζήτηση με έναν παιδοψυχολόγο μπορεί να σου προσφέρει πολύτιμα, εξειδικευμένα εργαλεία.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
