Κάποια στιγμή, καθώς το παιδί σου μεγαλώνει και αρχίζει να τρώει τις πρώτες του στερεές τροφές, έρχεται αυτή η αναπόφευκτη στιγμή σε ένα πάρτι, σε μια γιορτή ή σε ένα οικογενειακό τραπέζι: κάποιος θείος ή γιαγιά πλησιάζει με ένα γλυκό ή ενα κουταλάκι γεμάτο τούρτα και σου λέει: "Έλα μωρέ, μια κουταλίτσα τι να του κάνει;". Εσύ θυμάσαι τις αυστηρές οδηγίες του παιδιάτρου και αναρωτιέσαι πότε επιτέλους είναι η κατάλληλη ηλικία για να δοκιμάσει το πρώτο του γλυκό χωρίς τύψεις.
Σύμφωνα με τις επίσημες παιδιατρικές οδηγίες και τις επισημάνσεις ειδικών, η σύσταση είναι ξεκάθαρη: η προσθήκη ζάχαρης καλό είναι να αποφεύγεται εντελώς στα παιδιά κάτω των 2 ετών. Όπως εξηγεί η Δρ. Μαρία Τσιάκα, ψυχολόγος και ειδικός διατροφικών διαταραχών, τα βρέφη διαθέτουν μια έμφυτη, βιολογική προτίμηση στη γλυκιά γεύση – άλλωστε το μητρικό γάλα είναι φυσικά γλυκό χάρη στη λακτόζη. Ωστόσο, η συστηματική εισαγωγή επεξεργασμένης ζάχαρης από νωρίς διαταράσσει τη φυσική ρύθμιση της όρεξης και δημιουργεί λανθασμένες διατροφικές συνήθειες.
Όταν οι γονείς επιβάλλουν μια τυφλή, υπερβολική απαγόρευση χωρίς μέτρο, συχνά πετυχαίνουν τα αντίθετα αποτελέσματα, κάνοντας τον "απαγορευμένο καρπό" ακόμα πιο ελκυστικό μεγαλώνοντας.
Το ζητούμενο δεν είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί σε γυάλα, αλλά να περιμένεις μέχρι να αναπτυχθεί ο οργανισμός του (ιδανικά μετά τα δεύτερα γενέθλια) προτού του συστήσεις τα γλυκά, διατηρώντας μια υγιή και ισορροπημένη σχέση με το φαγητό, μακριά από ενοχές και υπερβολές.
